Uzasadnienie
W dniu 30 września 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga Z.G. z dnia 26 września 2011 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału II tut. Sądu, przedmiotową skargę przesłano organowi administracji. Skarga została doręczona w dniu 6 października 2011 r.
W dniu 14 lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło kolejne pismo Z.G. nazwane wnioskiem o ukaranie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Uzasadniając powyższe wnioskujący wskazał, że nadal nie otrzymał odpowiedzi w sprawie zainicjowanej skargą z dnia 26 września 2011 r.
Kolejnym pismem z dnia 22 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał organ administracji o udzielenie odpowiedzi na skargę i przesłanie akt sprawy w związku z przekazaniem do organu skargi Z.G.. Wezwanie zostało doręczone Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w N. w dniu 27 lutego 2012 r. Kolejnym pismem z dnia 2 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponaglił organ do wykonania wezwania z dnia 22 lutego 2012 r. w terminie 7 dni od otrzymania ponaglenia.
Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie poinformował skarżącego, że pomimo wezwania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. nie przesłało Sądowi odpowiedzi na skargę z aktami sprawy i pouczył go o treści art. 55§1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej ppsa).
W dniu 25 kwietnia 2012 r. do tut. sądu wpłynął wniosek Z.G. o ukaranie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. Z.G. podał, że podtrzymuje "wcześniejszy wniosek o sądowe przykładne i surowe ukaranie SKO zgodnie z obowiązującym prawem" oraz wniósł o zasądzenie "odszkodowania w wysokości 10.000 zł". Wskazał, że mimo licznych pism Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. nie udzieliło mu informacji o przejęciu przez Skarb Państwa wskazanej we wniosku nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej ppsa), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 ppsa ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym prawem.
Nieprzekazanie sądowi skargi, odpowiedzi na nią i akt sprawy w sprawie, w której ustawodawca wymaga szczególnej dyscypliny, i pomimo wcześniejszego doręczenia wniosku skarżącego, stanowi istotne naruszenie przepisu art. 54 § 2 ppsa, co upoważnia sąd do uwzględnienia wniosku skarżącego i wymierzenia temu organowi grzywny na podstawie wskazanych wyżej przepisów. Zaznaczyć należy, że orzeczenie sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny ma charakter uznaniowy, a wpływ na treść rozstrzygnięcia mogą mieć wszystkie okoliczności sprawy w szczególności zaś to, czy grzywna spełni swoje funkcje, jak duże było przekroczenie terminu i jakie były przyczyny nieprzekazania skargi w terminie. Wobec jednak dalszego milczenia organu w niniejsze sprawie, nie jest możliwe wskazanie okoliczności choć po części usprawiedliwiających jego zwłokę.
Zdaniem sądu za odpowiednią do naruszenia przepisów prawa popełnionego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. stopnia zawinienia organu oraz całokształtu okoliczności sprawy, w szczególności w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy nie zostały w ogóle przekazane do sądu należy uznać grzywnę w wysokości 2000 zł. Grzywna we wskazanej wysokości w ocenie sądu, spełnia zarówno funkcję represyjną, jak i prewencyjną.
Ewentualne roszczenia odszkodowawcze związane z bezczynnością organu nie podlegają rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.