Uzasadnienie
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – oznaczana dalej jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści powyższego przepisu wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania może być skutecznie wniesiony wyłącznie po złożeniu skargi na akt administracyjny. Ponadto może go wnieść wyłącznie skarżący.
W niniejszej sprawie T.W. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty N. z dnia [...] maja 2013r., Nr[...], znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Wskazany akt administracyjny został wydany w pierwszej instancji. Jednocześnie z pisma Starosty N. z dnia 27 maja 2013r. wynika, że toczy się postępowanie odwoławcze przed Wojewodą. Nie można zatem przyjąć, że zachodzą okoliczności umożliwiające merytoryczne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie została bowiem złożona (a w konsekwencji – przekazana do sądu) skarga na akt administracyjny. Nadto wnioskodawcy nie przysługuje przymiot skarżącego, skoro takiej skargi nie wnosił. Złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest zatem niedopuszczalne.
Stosownie do art. 63 p.p.s.a., jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. W literaturze dopuszcza się przyjęcie, ze złożenie wniosku może zainicjować czynności sądu w sytuacji, gdy w chwili składania wniosku nie toczy się postępowanie przed sądem lub sądem danej instancji, jest to tzw. wniosek sensu largo (zob. W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, PiP 2004, z. 3, cyt. za B. Dauter, B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IV, teza 2. do art. 63). Wówczas do takiego wniosku, zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Oznacza to, że zastosowanie w sposób odpowiedni znajdzie też art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Dla orzekania o niedopuszczalności tego rodzaju wniosków w przepisach procedury sądowej brak innych podstaw prawnych.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.