Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [....] listopada 2008 r. A.L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta N. na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w wysokości ustalonej przez Sąd, z jednoczesnym zobowiązaniem organu do niezwłocznego przekazania skargi do sądu administracyjnego oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego.
Motywując wniosek skarżący podał, iż w dniu [....] października 2008 r., za pośrednictwem organu, złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Organ ten do chwili złożenia wniosku, pomimo wyczerpania przez skarżącego toku instancji, nie przekazał skargi do Sądu w terminie trzydziestodniowym. Skarżący podniósł, iż nie był informowany przez organ o fakcie przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta N. wniósł o jego nieuwzględnienie.
Organ wyjaśnił, że skarga na bezczynność Prezydenta Miasta N. wpłynęła do organu w dniu [....] października 2008 r. W treści skargi skarżący podniósł zarzuty wobec stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. wyrażonego w postanowieniu z dnia 3 września 2008 r., zatem zgodnie z art. 19 k.p.a. skargę przekazano do Kolegium Odwoławczego w dniu 13 października 2008 r. Kolegium pismem z dnia [....] października 2008 r. odesłało skargę do dalszych czynności. Prezydent Miasta N. w dniu [....] listopada 2008 r. przesłał skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Nadto organ podniósł, iż przepisy k.p.a. nie nakładają na organ obowiązku informowania skarżącego o przesłaniu skargi do sądu administracyjnego.
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt II SAB/Kr 101/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A.L. na bezczynność Prezydenta Miasta N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). stanowi, że w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 cytowanej ustawy. Redakcja tego przepisu, którego celem jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w myśl której Sąd może orzec o nałożeniu grzywny wskazuje, że podejmując rozstrzygnięcie Sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a nie tylko sam fakt naruszenia przepisu art. 54 § 2. W szczególności do okoliczności takich należy okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i przyczyny niewypełnienia obowiązku w terminie, a także okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Odmawiając wnioskowi skarżącego o nałożenie grzywny na Prezydenta Miasta N. Sąd miał na uwadze, że opóźnienie to jest niewielkie i obejmuje w istocie trzy dni. W dniu 3 listopada 2008 r. upływał dla organu termin do przekazania skargi. Organ dopełnił obowiązku z dniem 6 listopada 2008 r.
Należy podnieść, iż w chwili składania przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny, organ przekazał już skargę na bezczynność sądowi administracyjnemu. Natomiast w momencie rozpatrywania przedmiotowego wniosku przez Sąd sprawa ze skargi A.L. w przedmiocie bezczynności Prezydenta Miasta N. została już rozstrzygnięta postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2008 r. Nadto organ w odpowiedzi na wniosek w sposób przekonujący uzasadnił opóźnienie w przekazaniu skargi do sądu administracyjnego.
Okoliczności powyższe przemawiają, zdaniem Sądu, za nie wymierzaniem grzywny organowi, pomimo stwierdzenia, iż uchybił on obowiązkowi z art. 54 ust. 2 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.
Sam fakt złożenia wniosku o wymierzenie grzywny i potwierdzenie okoliczności, iż o trzy dni przekroczono termin, o którym mowa w przepisie art. 54 § 2 uznał Sąd za zdarzenie wystarczająco dyscyplinujące organ na przyszłość.
Z tych przyczyn odmówiono wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta N. na podstawie art. 151 w związku z art. 64 § 3 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.