Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 maja 2015r. M. B., załączając skargę na bezczynność, złożył wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy [...] grzywny oraz o zasądzenie kosztów, wobec nieprzekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skargi na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, która to skarga została złożona do w/w organu dnia 24 kwietnia 2015 r.
Skarżony organ wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny, wskazując iż skargę przekazał sądowi 25 maja 2015r., podczas gdy 15 dniowy termin przekazania skargi upłynął 11 maja 2015r. Czternaście dni zwłoki spowodowane było dużą ilością wniosków o udostępnienie informacji publicznej i znacznym obciążeniem pracy urzędnika zajmującego się rozpatrywaniem tych wniosków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z treścią art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) skarga powinna być przekazana w terminie 15 dni.
Niesporne jest, że skarżony organ nie wywiązał się w terminie z obowiązku przekazania skargi na bezczynność i uczynił z opóźnieniem 14 dni.
W ocenie Sądu działania organu nie może usprawiedliwiać powoływanie się na zakłócenie płynności w prowadzeniu niektórych spraw wobec wielości wniosków o udostępnienie informacji publicznej, gdyż rozpatrzenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest innego rodzaju sprawą niż samo otrzymanie skargi na bezczynność złożonej do sądu administracyjnego, gdzie jedynie należy taką skargę przekazać do sądu. Stąd opóźnienie nie może pozostać bez reakcji Sądu.
Jednakże nieznaczne opóźnienie, gdyż zaledwie czternastodniowe może prowadzić w ocenie Sądu, do jedynie symbolicznej grzywny w wysokości 100 zł, ponieważ nie doprowadziło do poważnego utrudnienia korzystania skarżącego z przysługujących mu uprawnień do wniesienia skargi. W zaistniałych okolicznościach orzeczona grzywna w niewielkiej wysokości mając na uwadze maksymalne progi zawarte w art. 154 § 6 w zw. z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. zwaną dalej w skrócie p.p.s.a), będzie w ocenie Sądu obecnie spełniać cele, dla jakich winna być orzekana, zarówno cechując się adekwatną karą za konkretne wyżej opisane zaniechanie, jak i skutkować będzie prewencyjnie na przyszłość w celu uniknięcia takich zaniechań.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.