Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. II SO/Kr 1/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wymierzył – na wniosek E. L. i P. L. - Burmistrzowi Miasta N. grzywnę w wysokości 500 zł za nieprzekazanie sądowi ich skargi na bezczynność organu z 24 czerwca 2020 r.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 1 lipca 2021 r., sygn. III OZ 451/21 oddalił zażalenie Burmistrza wniesione na to postanowienie.
W dniu 19 października 2021 r. (data nadania przesyłki poleconej) E. L. i P. L., reprezentowani przez adwokata, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ponowny wniosek o wymierzenie organowi grzywny, bowiem w dalszym ciągu nie przekazał on do WSA w Krakowie oryginału skargi na bezczynność z 24 czerwca 2020 r.
W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta N. wniósł o jego oddalenie, zaprzeczając, że w dalszym ciągu nie przekazał skargi sądowi.
Wezwany o złożenie dodatkowych wyjaśnień w piśmie z dnia 10 stycznia 2022 r. organ stwierdził, że oryginał skargi na bezczynność z dnia 24 czerwca 2020 roku w formie papierowej został przesłany pocztą tradycyjną przez pełnomocnika skarżących dnia 26 czerwca 2020 roku. Następnie, w związku z wnioskiem o ukaranie organu grzywną z dnia 29 grudnia 2020 roku (przekazanym do organu przez WSA w Krakowie w dniu 28 stycznia 2021 roku), po uprzednim udzieleniu pełnomocnikowi Państwa L. pismem z dnia 2 lutego 2021 roku odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w dniu 4 lutego 2021 roku do Sądu przesłano pismo o oddalenie wniosku o ukaranie organu grzywną wraz z kopiami akt sprawy ze skargą, w celu jej wyłączenia do rozpoznania. Organ zauważa swój błąd w zakresie braku sporządzenia odpowiedzi na skargę, lecz nie można uznać, iż nie nastąpiło przekazanie samej skargi i akt z nią związanych - w szczególności, iż akt sprawy nie załącza się do samej odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną, ale wyłącznie kiedy następuje jednoczesne udzielenie odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną i przekazanie skargi, jak to miało miejsce w niniejszym przypadku.
W wyniku przeprowadzonego postępowania sądowego, postanowieniem z dnia 26 lutego 2021 roku wydanym do sprawy II SO/Kr 1/21 wymierzono organowi grzywnę w kwocie 500 zł za nieprzekazanie skargi w terminie, które to postanowienie w mocy utrzymał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - postanowieniem z dnia 1 lipca 2021 roku wydanym do sprawy III OZ 451/21. Sama skarga nie została jednak wyłączona do rozpoznania, na co organ oczekiwał, tylko pozostała ona cały czas w aktach, aż do ich zwrotu organowi po rozpatrzeniu całej sprawy.
W dalszej kolejności strona skarżąca pismem datowanym na dzień 19 października 2021 roku złożyła ponowny wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie przedmiotowej skargi, który do tut. Urzędu wpłynął dnia 4 listopada 2021 roku uraz z wezwaniem WSA w Krakowie do złożenia na niego odpowiedzi. Organ wystosował odpowiedź wspomnianym pismem z dnia 10 listopada 2021 roku (znak: BOMiP. 1431.22.2020), do którego załączono kopie akt sprawy z kopią skargi - jedyną formą ww. dokumentu, jaką posiadał wówczas tut. organ, w celu jej przyjęcia do rozpoznania. W związku z otrzymanym w dniu 3 grudnia 2021 roku wezwaniem Sądu do nadesłania oryginału skargi na bezczynność, pismem z dnia 8 grudnia 2021 roku wystąpiono do pełnomocnika strony skarżącej w celu ponownego pozyskania oryginału przedmiotowej skargi. Został on ponownie przesłany do tut. Urzędu w dniu 17 grudnia 2021 roku, a następnie przekazany przez organ do WSA w Krakowie wraz z ponowną odpowiedzią na skargę z dnia 23 grudnia 2021 roku oraz kserokopiami 2 pism stanowiących korespondencję w sprawie ponownego przesłania skargi prowadzoną między pełnomocnikiem skarżących, a organem, w celu uzupełnienia dokumentacji do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest dla sądu administracyjnego skarga na działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jest bezwzględnie obowiązany przekazać skargę sądowi, wraz z kompletem akt sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie 30 dni do dnia otrzymania skargi.
Instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonania tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2017 r., sygn. I OZ 1702/17 - przywołane w uzasadnieniu orzeczenia są dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Powołane przepisy pozwalają sądowi na wymierzenie grzywny po spełnieniu łącznie dwóch warunków, tj. złożenia przez stronę wniosku o wymierzenie organowi grzywny oraz stwierdzenia uchybienia przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody. Natomiast wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku, sąd powinien wziąć pod uwagę wymierzając wysokość grzywny (por. postanowienie NSA z 28 maja 2014 r., sygn. I OZ 379/14).
Nie jest prawdą, że oryginał skargi został przekazany do WSA przy poprzednim wniosku o wymierzenie grzywny w dniu 29 grudnia 2020 r. – co potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w postanowieniu o nałożeniu grzywny, jak również sam Burmistrz w zażaleniu na to postanowienie (k. 44 akt II SO/Kr 1/21: "organ nie kwestionuje stanu faktycznego, iż skarga na bezczynność z dnia 24 czerwca 2020 r. nie została przekazana").
Aktualnie jednak skarga na bezczynność, której dotyczy niniejsze postępowanie znajduje się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie, zarejestrowana pod sygn. II SAB/Kr 229/21 i wyznaczono termin jej rozpoznania na dzień 9 lutego 2022 r.
W tej sytuacji nałożona obecnie grzywna nie pełni już funkcji dyscyplinującej, a jedynie restrykcyjną i prewencyjną. Sąd uznał, że w tych okolicznościach odpowiednia i wystarczając będzie grzywna w wysokości 100 zł.
O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony przez wnioskodawców wpis od wniosku w kwocie 100 zł, koszt zastępstwa procesowego 480 zł w stawce minimalnej oraz opłata skarbowa od pełnomocnictw 34 zł, Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.