Uzasadnienie
T. S.A. w K. złożyła wniosek o wymierzenie Staroście Tatrzańskiemu grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi, która wpłynęła do tego organu w dniu 1 czerwca 2023 r.
Organ wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi. W uzasadnieniu przyznał, że skarga została przez niego przesłana do Sądu w dniu 14 września 2023 r., a zatem z opóźnieniem, jednakże nastąpiło to z niezawinionych przyczyn. Organ wskazał w tym zakresie na braki kadrowe w urzędzie oraz dwukrotne przeprowadzki z uwagi na względy bezpieczeństwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023, poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Co do zasady organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.
Nie budzi wątpliwości, że art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. jest zatem pełnienie funkcji dyscyplinującej, ale także funkcji represyjnej. Funkcja represyjna służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto, grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r., I OZ 328/12, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podkreślić również należy, że stwierdzenie zaistnienia przesłanek określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie nakłada na sąd obowiązku wymierzenia grzywny, lecz wyposaża sąd w uprawnienie do wymierzenia grzywny. Ustawodawca przewidział bowiem, że sąd "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Orzeczenie sądu ma więc charakter uznaniowy, a sąd podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi charakter sprawy, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy.
Rozważając okoliczności niniejszej sprawy Sądu uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny.
W niniejszej sprawie skarga wpłynęła do organu w dniu 1 czerwca 2023 r., co oznacza, że termin do jej przekazania upływał 1 lipca 2023 r. Skarga została przekazana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi w dniu 14 września 2023 r. Choć organ faktycznie dopuścił się opóźnienia w przekazaniu skargi w stosunku do ustawowego terminu, uchybienie to nie było jednak drastyczne, w szczególności biorąc pod uwagę problemy kadrowe, z którymi organ się boryka. Biorąc pod uwagę, że finalnie skarga została przekazana do Sądu i obecnie czeka już na merytoryczne rozpoznanie, dyscyplinowanie organu nie jest na tym etapie konieczne, przez co wymierzenie grzywny byłoby niezasadne.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.