Uzasadnienie
Uzasadnienie:
W dniu 5 sierpnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek D. M. o wymierzenie grzywny "A" Sp. z o.o., która wstąpiła w miejsce "A" Sp. z o.o. w T. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skargi na bezczynność.
Podał wnioskujący, że w dniu 25 kwietnia 2013 r. za pośrednictwem "A" Sp. z o.o. w T. została wysłana skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie na bezczynność w/w spółki
Wskazał, że w dniu 24 maja 2013 r. na mocy uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników doszło do połączenia przez przejęcie "A" Sp. z o.o. z siedzibą w T. przez "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W..
Wedle wnioskującego, skoro do dnia sporządzenia wniosku skarga nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, na podstawie art. 55 §1 ppsa zasadne jest wymierzenie grzywny spółce "A" Sp. z o.o. w W. oraz zobowiązanie jej do przekazanie skargi.
W odpowiedzi na wniosek "A" sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 161§1 pkt 3 ppsa, ewentualnie o odmowę wymierzenia grzywny.
Podniosła, że skarga na bezczynność wraz z odpowiedzią na skargę zostały przesłane w dniu 12 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Tak więc dopełniony został obowiązek przekazania skargi do właściwego Sądu. Nastąpiło to przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny i przed wyznaczeniem przez Sąd terminu posiedzenia. Wedle spółki postępowanie w niniejszej sprawie stało się więc bezprzedmiotowe i winno być umorzone na podstawie art. 161§1 pkt 3 ppsa.
Na wypadek nieuwzględnienia przez Sąd powyższej argumentacji wskazała spółka, że orzeczenie Sądu dotyczące wymierzenia organowi grzywny ma charakter uznaniowy co oznacza, ze sąd może, ale nie musi wymierzać grzywny, przy wzięciu pod uwagę wszystkich okoliczności sprawy.
Wedle spółki wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na odmowę z następujących przyczyn:
Roszczenie wnioskodawcy związane było z działalnością "A" sp. z o.o. Oddział Zakład Gazowniczy w S., który był odpowiedzialny za eksploatację sieci gazowej posadowionej w nieruchomości wnioskodawcy. Obecnie za eksploatację tej sieci odpowiedzialny jest Zakład w S., jednak dokumenty dotyczące sieci gazowej nadal znajdują się w jednostkach organizacyjnych Zakładu (poprzednio Oddziału) w S.. W dacie wystąpienia z roszczeniami oraz ze skargą Oddział Zakład Gazowniczy w S. był wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie częścią przedsiębiorstwa, a korespondencja z wnioskodawcą prowadzona była przez prokurentów uprawnionych do reprezentacji w/w spółki w zakresie spraw związanych z działalnością Oddziału – Zakładu Gazowniczego w S..
Centrum działalności "A" sp. z o.o. działającej poprzez strukturę organizacyjną Oddziału-Zakładu Gazowniczego znajdowało się w S., więc zgodnie z art. 13§2 ppsa za siedzibę Oddziału-Zakładu można było uznać S.. Tymczasem skarga na bezczynność skierowana została na adres siedziby w T., a tam nie było dokumentów dotyczących roszczenia wnioskodawcy.
Oprócz wzmożonej ilości napływu roszczeń właścicieli nieruchomośc, w okresie złożenia skargi, "A" sp. z o.o. znajdowała się w decydującej fazie przygotowań do jej przejęcia co nastąpiło 1 lipca 2013 r. Priorytetem działalności w tym czasie było sprawne przejęcie oraz nieprzerwana dystrybucja paliwa gazowego do odbiorców. Dopiero po zakończeniu tego procesu możliwe było przygotowanie odpowiedzi na skargę i przesłanie jej wraz z aktami do Sądu, co uczyniono w dniu 12 lipca 2013 r.
Nadto zgodnie z art. 13§2 ppsa do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Tak więc właściwym w sprawie wniesienia skargi na bezczynność był Oddział Zakład Gazowniczy w S. (por. II SAB/Bk 11/07)
Niezależnie od powyższego, "A" Sp. z o.o. podniosła, że nie jest organem administracji publicznej, nie stosuje przepisów procedury administracyjnej, nie wydaje też orzeczeń na podstawie przepisów prawa administracyjnego, w związku z czym wątpliwym jest czy w stosunku do niej stosuje się przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej ppsa), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 ppsa ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym prawem.
Orzeczenie sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny ma charakter uznaniowy. Oznacza to, że podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).
Zdaniem sądu, w niniejszej sprawie za odpowiednią należy uznać grzywnę w wysokości 200 zł. Orzekając wysokość grzywny sąd miał na uwadze naruszenie przez "A" sp. z o.o. z siedzibą W. przepisów prawa, stopień zawinienia oraz całokształt okoliczności sprawy, w szczególności sytuację, że skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 18 lipca 2013 r. (wiadomo sądowi ze sprawy o sygn. akt II SAB/Kr 162/13), a więc zanim wpłynął wniosek o ukaranie grzywną. Grzywna we wskazanej wysokości w ocenie sądu, spełnia zarówno funkcję represyjną, jak i prewencyjną.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ppsa