Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek wniosku P.P. z dnia 25 maja 2015 r., data nadania 26 maja 2015 r., o:
- 1) wymierzenie Dyrektorowi Centrum Kultury i Wypoczynku w A. grzywny w maksymalnej dopuszczalnej wysokości za niewywiązanie się z obowiązku, o jakim mowa w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej tj., nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w terminie,
- 2) zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że dnia 13 kwietnia 2015 r. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Centrum Kultury i Wypoczynku w A. w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 12 października 2014 r.. Skarga została złożona za pośrednictwem Dyrektora Centrum Kultury i Wypoczynku w A.,, który jest w bezczynności. Organ, za pośrednictwem którego skarga została wniesiona, zawsze zobowiązany jest przekazać ją do sądu administracyjnego w terminie określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Z informacji uzyskanej z Wydziału informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 maja 2015 r. wynika, że dokumentacja skargi została przekazana do WSA w Krakowie przez Dyrektora Centrum Kultury i Wypoczynku w A. dnia 13 maja 2015 r..
W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Centrum Kultury i Wypoczynku w A. wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość, ewentualnie o oddalenie wniosku jako nieuzasadnionego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art.54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Tym obowiązkiem regulowanym przez art.54 § 2 cyt. ustawy jest nakaz przekazania sądowi przez organ administracyjny skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, przy czym ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej nakazał organowi przekazać skargę w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Sformułowania zawarte w art. 55 w związku z art. 54 § 2 cyt. ustawy o wymierzeniu grzywny organowi administracyjnemu oznaczają, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art.54 § 2, czas jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Warszawa 2004r., s.259)
Regulacja zawarta w art. 55 § 1 P.p.s.a. zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej – co oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji tego celu. Wymierzenie grzywny organowi ma więc charakter restytucyjny (prowadzący do powstania sytuacji zgodnej z prawem, tj. przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy zgodnie z art.54 § 2 cyt. ustawy), ale także represyjny (ukarania organu).
Z informacji uzyskanej z pisma z dnia 19 maja 2015 r. Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wynika, że dokumentacja skargi została przekazana do WSA w Krakowie przez Dyrektora Centrum Kultury i Wypoczynku w A. dnia 13 maja 2015 r..
Zatem rozpatrywany wniosek P.P. z dnia 25 maja 2015r., nadany Pocztą dnia 26 maja 2015 r., o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Centrum Kultury i Wypoczynku w A. w związku z nieprzekazaniem przez ten organ skargi do Sądu został sformułowany i wniesiony do WSA w Krakowie już po tym jak w dniu 13 maja 2015 r. dokumentacja skargi wpłynęła do WSA w Krakowie.
Tym samym na dzień złożenia wniosku przez P.P. (a nawet na dzień jego napisania) jego skarga wraz z aktami sprawy została przekazana przez organ i znajdowała się w Sądzie, a więc nie było już sytuacji, z którą wnioskodawca wiąże swój wniosek – nieprzesłania przez organ administracyjny skargi oraz akt sprawy.
W tej sytuacji należy przyjąć, że przekazanie sądowi skargi wprawdzie po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ale przed złożeniem wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny powoduje, że wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie staje się bezprzedmiotowe. W takim bowiem wypadku grzywna nie byłaby już środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, gdyż cel ten został już osiągnięty (skarga wraz z aktami administracyjnymi sprawy została przekazana sądowi).
W tym miejscu należy zaznaczyć, że art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi, że "sąd (...) może orzec o wymierzeniu grzywny organowi". Oznacza to, że ustawodawca pozostawił do uznania Sądu zarówno rozstrzygnięcie, czy grzywnę w ogóle należy wymierzyć, jak i orzeczenie o wysokości grzywny. Sąd powinien przy tym wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a nie tylko sam fakt uchybienia przez organ terminowi przekazania skargi. W szczególności do okoliczności takich należy okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i przyczyny niewypełnienia obowiązku w terminie, a także okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Biorąc pod uwagę względy celowościowe wyrażone w art.55 § 1 P.p.s.a. oraz fakt wypełnienia przez organ obowiązku przekazania skargi i akt administracyjnych do Sądu, a także okoliczności podniesione przez organ w odpowiedzi na wniosek, Sąd stwierdził brak podstaw do nałożenia grzywny postulowanej we wniosku. Jak wynika bowiem z całokształtu okoliczności niniejszej sprawy odpadła przyczyna i cel wymierzenia organowi grzywny.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie powołanych wyżej przepisów oddalił wniosek o wymierzenie grzywny organowi.