Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2023 r. oddalono wniosek B. S. o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi.
Następnie, wnioskodawca zwrócił się o uzupełnienie postanowienia poprzez zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu powołał się na art. 208 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 roku, poz. 1634 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") oraz zawarte w uzasadnieniu postanowienia stwierdzenie, że organ faktycznie dopuścił się opóźnienia w przekazaniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 P.p.s.a.).
Odnosząc się merytorycznie do powyższego wniosku należy wskazać, że stosownie do treści art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Zgodnie natomiast z powoływanym przez skarżącego art. 208 P.p.s.a., niezależnie od wyników spraw, o których mowa w art. 200, art. 203, art. 204 i art. 207, sąd może włożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów - w całości lub w części - wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem. Należy pokreślić przy tym, że w art. 208 P.p.s.a. chodzi wyłącznie o niesumienne lub oczywiście niewłaściwe postępowanie strony w toku danego postępowania sądowoadministracyjnego, a nie poza nim lub przed jego wszczęciem, w szczególności w toku postępowania administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 28 lutego 2005 r., FZ 284/04, ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 122, i z dnia 12 maja 2010 r., II FSK 262/10, LEX nr 663277). Stosując art. 208, należy mieć na uwadze, że jest to przepis o charakterze wyjątkowym, należy go zatem stosować w sytuacjach ewidentnych [por. Z. Krzemiński (w:) T. Ereciński i in., Kodeks..., s. 223].
W rozpatrywanej sprawie pomimo tego, że organ faktycznie opóźnił się nieznacznie z przekazaniem skargi, wniosek o wymierzenie kary został oddalony, przez co wnioskodawcy nie przysługiwał zwrot kosztów na zasadach ogólnych, wynikających z art. 200 P.p.s.a. Również powołany przez wnioskodawcę art. 208 P.p.s.a. nie stanowi do tego podstawy, ponieważ na etapie postępowania sądowoadministracyjnego organ nie dopuścił się niesumiennego lub oczywiście niezasadnego postępowania, mającego na celu np. przedłużenie postępowania.
Z powyższych względów wniosek o uzupełnienie postanowienia nie mógł zostać uwzględniony.
Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 157 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a orzekł, jak w postanowieniu.