Uzasadnienie
W dniu 15 listopada 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A. D. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej im. [...] w K. za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
W uzasadnieniu wniosku A. D. podała, że w dniu 9 września 2022 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Dyrektora Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej im. [...] w K., skargę na bezczynność tego organu, zarzucając mu nierozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 11 sierpnia 2022 r. Jednak do dnia złożenia wniosku, skarga ta nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o jego oddalenie.
Organ wyjaśnił, że skarga na bezczynność z dnia 9 września 2022 r. nie została przekazana w ustawowym terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z powodów technicznych. Na skutek bowiem błędnie ustawionej elektronicznej skrzynki podawczej Biblioteki, skarga z dnia 9 września 2022 r. oraz wnioski o udostępnienie informacji publicznej z dnia 11 sierpnia 2022 r. i 18 listopada 2022 r. zostały odebrane przez Dyrektora Biblioteki dopiero w dniu 5 grudnia 2022 r.
Organ wyjaśnił też, że w dniu 7 grudnia 2022 r. została udzielona odpowiedź na wnioskowaną informację publiczną, a w dniu 19 grudnia 2022 r. przekazano Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę
W ocenie organu okoliczności sprawy nie wskazują na rażące naruszenie prawa w zakresie opóźnienia w udostępnieniu informacji publicznej, jak również w zakresie skargi na bezczynność. Dodał, że biblioteka nie ma wielu pracowników, a wiele czynności jest wykonywanych osobiście przez Dyrektora. W ocenie Dyrektora niezamierzone działanie w przekazaniu skargi do Wojewódzkie go Sądu Administracyjnego w Krakowie nie powinno skutkować nałożeniem grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, chyba że przepis szczególny (tak, jak w niniejszej sprawie) stanowi inaczej.
W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
W myśl art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest dla sądu administracyjnego skarga na działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jest bezwzględnie obowiązany przekazać skargę dotyczącą spraw dostępu do informacji publicznej sądowi, wraz z kompletem akt sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie 15 dni do dnia otrzymania skargi.
Instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonania tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2017 r., I OZ 1702/17, orzeczenia.nsa.gov.pl).
A. D. za pośrednictwem organu złożyła skargę 9 września 2022 r., a zatem termin przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy upływał 26 września 2022 r. (dzień 24 i 25 września były dniami ustawowo wolnymi od pracy). Tymczasem skarga została przekazana dopiero dnia 7 grudnia 2022 r. (data wpływu do Sądu 19 grudnia 2022 r.) i zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Kr 268/22.
Nie ulega zatem wątpliwości, że doszło do znacznego przekroczenia terminu przekazania skargi do sądu, a jednocześnie akta sprawy ze skargą zostały już przekazane Sądowi. W tej sytuacji nałożona grzywna nie pełni już funkcji dyscyplinującej, a jedynie restrykcyjną i prewencyjną. Nie dopatrując się w działaniu organu znamion celowości Sąd uznał, że w przedstawionych okolicznościach sprawy odpowiednia i wystarczająca będzie grzywna w wysokości 300 zł, o czym orzeczono w punkcie 1 postanowienia.
O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony przez wnioskodawczynię wpis w kwocie 100 zł, Sąd orzekł w punkcie 2 postanowienia, na podstawie 200 P.p.s.a