Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 7 listopada 2014 r., sygn. akt II SO/Kr 30/14

Metryka

Sąd
Kraków, dnia 7 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Mirosław Bator przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 7 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. P. i J. P. o wymierzenie grzywny "T" S.A. w K. z powodu nieprzekazania skargi sądowi

Sentencja

postanawia:

  1. 1/ wymierzyć "T" S.A. w K. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2/ zasądzić od "T" S.A. w K. solidarnie na rzecz U. P. i J. P. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

Uzasadnienie

Pismem z dnia 18 września 2014 r. U. P. i J. P., załączając skargę na bezczynność, złożyli wniosek o wymierzenie "T" S.A. w K. grzywny oraz o zasądzenie kosztów, wobec nieprzekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skargi na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, która to skarga została złożona w dniu 30 maja 2014 r. (data nadania).

Skarżona spółka w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny wskazała, że opóźnienie rzeczywiście nastąpiło, gdyż skarga została przez spółkę przekazana do Sądu dopiero w dniu 6 października 2014 r., to jest po otrzymaniu z Sądu odpisu wniosku o wymierzenie grzywny. Jednakże spółka "T" wskazała, iż nie powinna być ukarana grzywną z powodu wywiązania się w dniu 3 października 2014 r.z obowiązku udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, a nadto z faktu, iż wielość wniosków o udostępnienie informacji publicznej spowodował brak płynności w prowadzeniu niektórych spraw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwaną dalej P.p.s.a) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, a organ ten ma obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.).

W sprawie bezsporne jest, że "T" S.A. nie wywiązała się w terminie z obowiązku przekazania skargi na bezczynność i uczyniła to dopiero po złożeniu przez skarżących wniosku o wymierzenie grzywny (4 miesiące od dnia otrzymania skargi). W ocenie Sądu działania "T" S.A. nie może całkowicie usprawiedliwiać powoływanie się na zakłócenie płynności w prowadzeniu niektórych spraw wobec wielości wniosków o udostępnienie informacji publicznej, gdyż rozpatrzenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest innego rodzaju sprawą niż samo otrzymanie skargi na bezczynność złożonej do sądu administracyjnego. Taką skargę należy jedynie przekazać do sądu i na tym obowiązki organu się kończą. Takiego typu zaniechanie może prowadzić do poważnego utrudnienia korzystania skarżących z przysługujących im uprawnień do wniesienia skargi nawet, jeśli nie ma ono znamion celowości. Stąd działanie "T" S.A. można uznać za utrudnianie sprawowania wymiaru sprawiedliwości w stopniu skutkującym grzywną w wysokości 500 zł.

W zaistniałych okolicznościach orzeczona grzywna w niewielkiej wysokości mając na uwadze maksymalne progi zawarte w art. 154 § 6 w zw. z art. 55 § 1 P.p.s.a., będzie w ocenie Sądu spełniać cele, dla jakich winna być orzekana, zarówno cechując się adekwatną karą za konkretne zaniechanie, jak i skutkować będzie prewencyjnie na przyszłość w celu uniknięcia takich zaniechań ze strony spółki.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w związku z art. 202 § 2 P.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.