Uzasadnienie
W dniu 17 maja 2011 roku K.G. złożył wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Miasta R. na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywny za nie przekazanie sądowi administracyjnemu jego skargi z dnia 22 kwietnia 2011 roku na bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 sierpnia 2011 roku powyższy wniosek został uwzględniony. W postanowieniu tym nie orzeczono o kosztach postępowania. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 września 2011 roku. W tym samym dniu wniósł on o uzupełnienie w/w postanowienia, poprzez zasądzenie 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Zgodnie z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej "p.p.s.a.", do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wobec powyższego, w myśl art. 157 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, art. 200 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, a art. 210 w § 1, że strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów, przy czym przepis § 1 nie ma zastosowania w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu (art. 210 w § 1 p.p.s.a.).
Mając na uwadze, że w niniejszym postępowaniu postanowienie zostało wydane na posiedzeniu niejawnym, a skarżący nie jest reprezentowany przez adwokata lub radcę prawnego, jego wniosek o uzupełnienie postanowienia jest uzasadniony, w związku z czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie w/w przepisów