Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 26 listopada 2007 r., sygn. akt II SO/Kr 45/07

Uzasadnienie

Pismem z dnia......07.2007 r., A.K. działając imieniem własnym i "mieszkańców wsi L., których nazwiska widnieją na liście dołączonej do skargi" wniosła o wymierzenia Urzędowi Miasta i Gminy B........ grzywny za nie przekazanie Sądowi akt sprawy w terminie 30 dni. Podniosła, że skarga wysłana została bezpośrednio do sądu administracyjnego, który w dniu.......05.2007 r., przesłał ją Urzędowi Miasta i Gminy B. a Urząd ponownie nie wysłał jej sądowi. Takie działanie Urzędu pozbawia mieszkańców dojazdów do pól i zabudowań przez "uwłaszczenie dróg gminnych przepisując je osobom prywatnym".

W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Gminy B. w piśmie z dnia......09.2007 r., które do Sądu wpłynęło w dniu 18.09.2007 r., podniósł, że brak jest podstaw do nałożenia na Burmistrza kary grzywny na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U.nr.153 poz.1270 z późn.zm. - zwanej dalej w skrócie p.o.p.s.a) bowiem zgodnie z art.3 § 2 pkt. 8 p.o.p.s.a sądy administracyjne rozpatrują i orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt.1 - 4a. Punkty 1- 4a nie obejmują skarg na bezczynność organów w sprawach dotyczących regulacji stanów prawnych dróg wewnętrznych, gdyż ta regulacja nie mieści się w tym zakresie. Do odpowiedzi na wniosek Burmistrz Gminy B. dołączył pisma kierowane do Wojewody......... jak i wnioskującej o ukaranie z których wynika, że istota sprawy sprowadza się do wpisów w księgach wieczystych prawa własności nieruchomości które wykorzystywane były jako drogi a w ewidencji gruntów jako posiadacz samoistny ujawniona była Gmina.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 54 § 2 p.o.p.s.a obowiązkiem organu jest przekazanie sądowi skargi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W razie niezastosowania się do powyższych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.o.p.s.a). Nie może budzić wątpliwości, że grzywna jest wymierzana tylko w sytuacji w której mamy do czynienia z możliwością dokonania przez Sąd kontroli działalności administracji publicznej. Zakres kontroli tej działalności określony został w art. 3 p.o.p.s.a i zgodnie z § 2 art. 3 p.o.p.s.a kontrola ta obejmuje sprawy skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Nie można przyjąć aby sprawy dotyczące prawa własności nieruchomości wykorzystywanych jako drogi i ujawnienie ich w księgach wieczystych jako własność osób fizycznych mieściły się w jednej z kategorii wyżej wymienionych spraw.

W tym stanie rzeczy, skoro nie zachodzą przesłanki z art. 55 § 1 p.o.p.s.a należało orzec o oddaleniu wniosku.