Uzasadnienie
J. M. w dniu 3 kwietnia 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie Kierownikowi Zarządu Dróg Powiatowych w Proszowicach grzywny za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jego skargi z dnia 16 lutego 2023 r. na bezczynność organu w zakresie udostępnienia mu informacji publicznej. Wskazał, że w dniu 31 grudnia 2022 r. złożył do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a wobec braku odpowiedzi na ten wniosek J. M. wniósł w dniu 16 lutego 2023 r. za pośrednictwem organu skargę na jego bezczynność w tym zakresie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Według informacji uzyskanych w sekretariacie Sądu skarga nie została jednak przekazana. Wnioskodawca zażądał wymierzenia organowi grzywny w kwocie nie niższej niż 4% maksymalnego wymiaru.
Wniosek został przesłany organowi z jednoczesnym wezwaniem do udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni, jednakże odpowiedź na wniosek nie wpłynęła. Do dnia wydania postanowienia nie wpłynęła do Sądu również skarga na bezczynność, której dotyczy niniejszy wniosek.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Zatem w przypadku skargi z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej trzydziestodniowy termin wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. został skrócony do 15 dni.
Sąd podkreśla jednocześnie, że instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonania tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2017 r., sygn. I OZ 1702/17 - dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie skarga wpłynęła do organu w dniu 16 lutego 2023 r. i w dalszym ciągu nie została przekazana Sądowi. Termin do jej przesłania upłynął 3 marca 2023 r., a zatem opóźnienie w przekazaniu Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy sięga już niemal 3 miesięcy. Tym samym spełniła się przesłanka, o której mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.
Ustalając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, że skarga w dalszym ciągu nie została przekazana, a organ – mimo wezwania – nie udzielił nawet odpowiedzi na rozpoznawany obecnie wniosek.
O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony przez wnioskodawców wpis od wniosku w kwocie 100 zł, Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 200 p.p.s.a.