Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 kwietnia 2023 r. D. D. złożył wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Rabki Zdroju grzywny, wobec nieprzekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skargi z dnia 20 lutego 2023 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez organ w sprawie wydania warunków zabudowy.
W odpowiedzi na powyższe Burmistrz Rabki Zdroju wniósł o niewymierzanie grzywny podnosząc, że organ w dniu 22 marca 2023 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wskazaną skargę. Zatem skarga wraz z odpowiedzią została przekazana w terminie wymaganym w art. 54 § 2 P.p.s.a. tj. w terminie 30 dni od dnia otrzymania skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest dla sądu administracyjnego skarga na działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jest bezwzględnie obowiązany przekazać skargę sądowi, wraz z kompletem akt sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie 30 dni do dnia otrzymania skargi.
Sąd podkreśla jednocześnie, że instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonania tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2017 r., sygn. I OZ 1702/17).
W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. II GPS 3/09 wskazano, że grzywna z art. 55 § 1 P.p.s.a. ma mieszany tj. dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. Podkreślić należy, że choć przywołana regulacja konstytucyjna odnosi się do sądu, a nie do organu administracji publicznej, to jednak działanie sądu jest w tym wypadku uzależnione od dokonania przez organ czynności wymienionych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Z tej przyczyny organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwianie albo utrudnianie realizacji tego prawa.
Powyższe prowadzi do wniosku, że powołane przepisy pozwalają sądowi na wymierzenie grzywny po spełnieniu łącznie dwóch warunków, tj. złożenia przez stronę wniosku o wymierzenie organowi grzywny oraz stwierdzenia uchybienia przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody. Natomiast wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku, sąd powinien wziąć pod uwagę wymierzając wysokość grzywny (por. postanowienie NSA z 28 maja 2014 r., sygn. I OZ 379/14).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że skarga na przewlekłość postępowania organu I instancji wpłynęła do organu w dniu 21 lutego 2023 r. (data prezentaty organu k- 3 akt sądowych). Zatem organ był zobligowany do przekazania Sądowi skargi i akt sprawy w terminie do 23 marca 2023 r. Jak wynika z akt sprawy prowadzonych pod sygnaturą II SAB/Kr 61/23 (w nich zarejestrowana jest skarga na przewlekłość Burmistrza Rabki Zdroju z dnia 20 lutego 2023 r.) odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy i skargą została przekazana do Sądu w dniu 22 marca 2023 r. (data stempla pocztowego k-31 akt sądowych). Zatem organ przesłał skargę przed upływem terminu wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. Tym samym Sąd nie znalazł podstaw do wymierzenia wnioskowanej przez skarżącego grzywny organowi za nieprzekazanie skargi do sądu.
Mając zatem na uwadze wypełnienie obowiązków z art. 54 § 2 P.p.s.a. Sąd działając na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.