Uzasadnienie
Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. złożyło do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie grzywny Okręgowemu Sądowi Lekarskiemu Okręgowej Izby Lekarskiej w T. za nieprzekazanie skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Informacja ta miała dotyczyć wskazania terminów i miejsc posiedzeń Okręgowego Sądu Lekarskiego w roku 2015 r.
Stowarzyszenie podkreśliło, że skargą z dnia 23.09.2015 r. zaskarżyło bezczynność Okręgowego Sądu Lekarskiego Okręgowej Izby Lekarskiej w T., we wskazanym powyżej zakresie. Skarga ta wpłynęła do Okręgowego Sądu Lekarskiego w dniu 2.10.2015 r., co wynika z kopii dowodu nadania przesyłki pocztowej i dowodu jej doręczenia. Pismem z dnia 8.04.2016 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Krakowie zwrócił się do Okręgowego Sądu Lekarskiego Okręgowej Izby Lekarskiej w T. o złożenie, w terminie 7 dni, odpowiedzi na wniosek Stowarzyszenia o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie akt sprawy. Korespondencja ta odebrana została w dniu 13.04.2016 r. Pismem datowanym na dzień 20.04.2016 r. jednak nadanym w placówce pocztowej w dniu 17.05.2016 r. Okręgowy, Sąd Lekarski Okręgowej Izby Lekarskiej w T. udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Wskazał, że nie otrzymał kompletnego odpisu skargi Stowarzyszenia z dnia 23.09.2015 r. Podkreślił, iż do biura Okręgowego Sądu Lekarskiego wpłynął od wymienionego wyżej Stowarzyszenia, jedynie wniosek o udzielenie informacji publicznej, pełnomocnictwo, dowód uiszczenia opłaty skarbowej oraz wydruk z KRS. Pismo to potraktowane zostało jako kolejny wniosek o udzielenie informacji publicznej, który wcześniej wpłynął w formie elektronicznej. Na wniosek ten Okręgowy Sąd Lekarski nie odpowiedział, gdyż "uznał treść żądania jako oczywiście nieuzasadnioną". Podkreślił Okręgowy Sąd Lekarski, że treść złożonej skargi na bezczynność została przedłożona dopiero jako załącznik do wniosku o wymierzenie grzywny.
Z ustaleń dokonanych w sekretariacie Wydziału II WSA w Krakowie wynika, że skarga Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. - na bezczynność Okręgowego Sądu Lekarskiego Okręgowej Izby Lekarskiej w T. - nie wpłynęła do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., póz. 718 -oznaczana dalej jako p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § l, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § l p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Celem tego przepisu jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. lub w przepisach szczegółowych. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 21 pkt l ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. (Dz. U. z 2015 r. póz. 2058; dalej ustawa powoływana jako u.d.i.p.) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę dotyczącą udzielenia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest do sądu administracyjnego skarga - jest bezwzględnie obowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy (art. 54 par. 2 p.p.s.a.), w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi (art. 21 pkt l u.d.i.p.).
Z obowiązków określonych w cytowanych przepisach Okręgowy Sąd Lekarski Okręgowej Izby Lekarskiej w T. -nie wywiązał się. Oceny tej nie zmienia także podnoszona przez ten organ argumentacja, iż skarga Stowarzyszenia na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej z dnia 23.09.2015 r. nie wpłynęła do Okręgowego Sądu Lekarskiego. Zauważyć bowiem i podkreślić należy, iż skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (kopia) została bezspornie przesłana Okręgowemu Sądowi Lekarskiemu wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny. Ta natomiast przesyłka, odebrana została przez organ w dniu 13.04.2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru. Tak więc piętnastodniowy termin do nadesłania kompletnych akt sprawy (art. 21 pkt l u.d.i.p.) upływał w dniu 28.04.2016 r. Jak wskazano powyżej, do dnia orzekania w tej sprawie, skarga Stowarzyszenia na bezczynność OSL nie wpłynęła do sądu. Oznacza to, iż nawet uwzględniając argumenty strony przeciwnej, okres zwłoki w przekazaniu skargi i kompletnych akt sprawy - wynosi obecnie ok. 1,5 miesiąca, co powoduje, że wniosek o wymierzenie grzywny, należało uznać za zasadny.
Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze i uwzględnił okres trwającej zwłoki w przekazaniu skargi Stowarzyszenia oraz pozostałych akt sprawy. Nadto, sąd miał na uwadze okoliczność, że wymierzenie grzywny w kwocie 100 zł będzie wystarczające do osiągnięcia celu tej grzywny (przesłanie skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy), tym bardziej, że jednocześnie zasądzane są na rzecz wnioskodawcy koszty postępowania, których uiszczenie również będzie stanowiło dodatkową dolegliwość.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie l, na podstawie art. 55 § l w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.
O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 2 postanowienia, na podstawie art. 200, art. 205 § 2, art. 206 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. wz. § 14 ust. l pkt l lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.21015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015 r., póz. 1800).
Art. 206 p.p.s.a. stanowi, że sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części. W ocenie Sądu, przypadek taki zachodzi w niniejszej sprawie. Z Centralnej Bazy Informacji o Sprawach wynika bowiem, iż Stowarzyszenie [...] w W. w wielu sprawach zawisłych przed sądami administracyjnymi, złożyło identycznej treści wnioski, celem uzyskania informacji publicznej. W takiej sytuacji, bazującej na szablonowych dokumentach, nakład pracy pełnomocnika, nie uzasadnia przyznania wynagrodzenia w wysokości wynikającej z § 14 ust. l pkt l lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.21015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Mając to na uwadze, Sąd zasądził wynagrodzenie pełnomocnika Stowarzyszenia w wysokości obniżonej o 50 % w stosunku do stawki określonej we wskazanym powyżej przepisie (240 zł.). Nadto, Sąd zasądził koszty postępowania niezbędne do celowego dochodzenia praw, na które składały się: wpis sądowy (100 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz poniesiony koszt przesyłek pocztowych (4,2 zł).