Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]. Wojewoda [...] na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako "P.p.s.a.") wniósł o wymierzenie Radzie Gminy O. grzywny za niewywiązanie się z obowiązków nałożonych art. 54 § 2 P.p.s.a. i nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wojewoda wyjaśnił, że dnia [...] przesłał Radzie Gminy O. skargę na uchwałę Rady Gminy O. z dnia 19 marca 2014r. Nr XXXVI/156/2014 w sprawie uchwalenia "Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy O. w 2014r." z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tejże uchwały w całości. Przedmiotowa skarga wpłynęła do Rady Gminy O. dnia [...]. Wojewoda [...] podkreślił, że do dnia 10 lutego 2015r. skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie została przekazana do sądu, pomimo obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Rada Gminy O. wniosła o jego oddalenie. Rada Gminy wyjaśniła, że wobec faktu, iż Wojewoda nie stwierdził nieważności w/w uchwały w trybie art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r. poz. 594 ze zm.), zaś po dniu, o którym mowa w art. 11a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt (Dz. U z 2013r. poz. 856 ze zm.) wystąpił o usunięcie nieprawidłowości, Rada Gminy O. nie była władna do zmiany uchwały. Organ nie przekazał w terminie skargi Wojewody [...] przez omyłkę i błędną ocenę, iż skarga została już wniesiona bezpośrednio do sądu. Brak przekazania skargi był niezamierzonym, nieświadomym zaniechaniem. Zdaniem organu gminy nieprzekazanie skargi w terminie nie wpłynęło negatywnie na realizację zadań będących przedmiotem skargi, bowiem w sposób należyty organ realizował zadania związane z ochroną zwierząt i nikt nie poniósł szkody z uwagi na pozostawanie w obrocie prawnym zaskarżonej uchwały. Nadto Rada Gminy zwróciła się o uwzględnienie przy rozpatrywaniu sprawy niskich dochodów Gminy O. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.).
Wyjaśnić należy, że ratio legis normy z art. 55 § 1 P.p.s.a jest przede wszystkim realizacja funkcji prewencyjnej. Kara finansowa służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Grzywna stanowi istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienia NSA: z dnia 4 listopada 2010r. w sprawie I OZ 836/10, z dnia 25 sierpnia 2011r. w sprawie I OZ 597/11; z dnia 23 września 2011r. w sprawie II OZ 790/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Rolą grzywny jest również ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania, a więc realizacja funkcji represyjnej. Organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu. Wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 2 P.p.s.a. służy ochronie konstytucyjnego prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki, bowiem podjęcie działań przez sąd jest uzależnione od dokonania przez organ czynności wymienionych w art. 54 § 2 P.p.s.a.
W okolicznościach niniejszej sprawy skarga Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy O. z dnia 19 marca 2014r. Nr XXXVI/156/2014 została przekazana do sądu z naruszeniem terminu wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a., bowiem skarga wpłynęła do organu w dniu 14 lipca 2014r., zaś organ złożył do sądu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę dopiero dnia 12 lutego 2015r. Sprawa została zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygn. akt II SA/Łd 130/15.
Przekroczenie terminu obliguje Sąd do wymierzenia Radzie Gminy O. grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Przyczyny powodujące nieprzekazanie skargi do sądu są nieistotne dla samego wymierzenia sankcji, choć mogą mieć wpływ na wysokość przedmiotowej grzywny.
Jednocześnie należy wyjaśnić, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 P.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 lutego 2015r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2014r. (M.P. z 2015r. poz. 179) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2014r. wyniosło 3783,46 zł. Określając wysokość grzywny należało uwzględnić, iż stan opóźnienia w realizacji obowiązku przekazania skargi został usunięty. Wyjaśnienia Rady Gminy O. odnoszące się do przyczyn nieprzekazania skargi wskazują na niezamierzone działanie wywołane błędnym przekonaniem, iż skarga została już wcześniej wniesiona bezpośrednio do sądu.
Określając wysokość grzywny uwzględniono również wyjaśnienia złożone w toku postępowania odnoszące się do sytuacji finansowej gminy O. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało uznać, że grzywna w kwocie 100 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku przekazania skargi i jednocześnie spełni cele, dla których została ustanowiona.
Mając to na względzie Sąd, działając na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a, orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto w punkcie drugim na podstawie art. 200 P.p.s.a.
IB