Uzasadnienie
D. N. złożyła w dniu 18 września 2005 roku wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o wymierzenie [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. grzywny na podstawie przepisu art. 55 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem organ przekazał do Sądu skargę strony z uchybieniem trzydziestodniowego terminu.
W piśmie z dnia 3 listopada 2005 roku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 55 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niezastosowania się do obowiązków przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Stosownie zaś do wspomnianego art. 154 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Jak wynika z akt sprawy oznaczonych sygnaturą II SA/Łd 795/05 skarga D. N. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia wpłynęła do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w dniu 19 maja 2005 roku. Okoliczność tą potwierdza adnotacja zawarta na skardze. Tymczasem przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nastąpiło w dniu 19 sierpnia 2005 roku, czyli z ewidentnym uchybieniem trzydziestodniowego terminu.
W piśmie przesłanym do Sądu faksem w dniu 20 września 2005 roku D. N. wniosła m. in. o ukaranie organu grzywną z uwagi na naruszenie przepisu art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na powyższy wniosek, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. pismem z dnia 3 listopada 2005 roku wnosząc o oddalenie wniosku, opisał przebieg postępowania. Organ wyjaśnił, iż po wpłynięciu w dniu 19 maja 2005 roku skargi, prowadził on szczegółowe postępowanie w celu ewentualnego uwzględnienia skargi w trybie autokontroli. Przeprowadzenie tego postępowania wymagało zebrania wszelkich możliwych dokumentów sprawy i uzyskania opinii zakładowego radcy prawnego.
Odnosząc się do wniosku D. N. o ukaranie organu grzywną należy wskazać, iż bez wątpienia doszło w sprawie oznaczonej sygnaturą II SA/Łd 795/05 do naruszenia normy art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym niemniej z uwagi na to, iż przekazanie skargi już nastąpiło, wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd bowiem stanął na stanowisku, iż ratio legis normy art. 55 § l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprowadza się do dyscyplinowania organu mając na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążących na nim obowiązków określonych w przepisie art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. A skoro w sprawie doszło do wykonania obowiązku, bezprzedmiotowym stało się nakładanie na organ grzywny w trybie art. 55 § l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. Andrzej Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 151 oraz Jan P. Tarno [w:] Jan P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, str. 108).
Odnosząc się do treści pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 3 listopada 2005 roku należy wskazać, iż konieczność dokładnego zbadania sprawy pod kątem ewentualnego wydania rozstrzygnięcia w trybie autokontroli, zebrania dokumentów i konsultacji z zakładowym radcą prawnym, nie może być okolicznością usprawiedliwiającą opóźnienie. Dla dokonania tych czynności organ ma wyznaczony trzydziestodniowy termin, o którym stanowi przepis art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 161 § l pkt 3 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegało umorzeniu. Wobec czego Sąd orzekł jak w postanowieniu.