Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 9 stycznia 2006 r., sygn. akt II SO/Łd 143/05

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II
Skład
Asesor Arkadiusz Blewązka przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 09 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi W. i W. P. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie zobowiązania organu administracji publicznej do podjęcia działań p o s t a n a w i a: stwierdzić niewłaściwość miejscową i przekazać sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Uzasadnienie

W dniu 29. listopada 2005 roku skarżący W. i W. małżonkowie P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo, w którym domagali się między innymi "zobowiązania Ministra Kultury do niezwłocznego wykonania obowiązków" wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z wniesieniem przez skarżących w dniach [...] i [...] zażaleń na postanowienia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. Nr [...], z dnia [...] i Nr [...], z dnia [...].

W uzasadnieniu powyższego pisma skarżący wskazali, iż wnieśli dwa zażalenia na rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł., które nie zostały rozpoznane pomimo upływu wielu miesięcy. Podobnie bez jakiejkolwiek odpowiedzi pozostało pisma kierowane przez skarżących do Ministra Kultury; z dnia 4. października 2005 roku i 14. listopada 2005 roku, "protestujące przeciwko powyższym praktykom".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Przepisy obowiązującego prawa stanowią, iż wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast do rozpoznania sprawy przekazanych do kompetencji wojewódzkich sądów administracyjnych, właściwy jest ten sąd, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. (art. 13 par. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). (w skrócie: p.p.s.a.) Mając na uwadze, iż skarżący w piśmie skierowanym do tutejszego sądu domagali się zobowiązania organu administracji publicznej do podjęcia działań zmierzających do rozpoznania wniesionych środków zaskarżenia i nie przekraczania terminów zakreślonych przez ustawę do załatwienia sprawy, uznać należy, iż powyższe pismo stanowi skargę na bezczynność organu.

Skoro przedmiot niniejszej sprawy nie jest wymieniony w przepisie art. 15 p.p.s.a, określającym zakres kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego, to należy dojść do przekonania, iż właściwy do jej rozpoznania jest wojewódzki sąd administracyjny.

Uwzględniając okoliczność, iż siedzibą Ministra Kultury jest Warszawa uznać wypada, iż sądem właściwym miejscowo do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.