Uzasadnienie
F. W. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym wnioskodawczyni napisała, iż jest w starszym wieku (ma 87 lat), jest schorowana (choruje na serce, nerki, ma nowotwór skóry) i utrzymuje się z środków w kwocie 353,50 zł które pozostają jej po potrąceniu opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej. Skarżąca porusza się najczęściej na wózku inwalidzkim, ponieważ jest po operacji obydwu nóg i może samodzielnie wykonać jedynie kilka kroków. Wnioskodawczyni nie ma rodziny, która mogłaby jej pomóc. Skarżąca spłaca raty kredytu na zakup aparatu słuchowego w kwocie 129,13 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku w postaci nieruchomości, oszczędności czy przedmiotów wartościowych. We wniosku strona oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, ani z radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych praw przed sądem.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą wnioskodawczyni w tym: jej podeszły wiek (87 lat), liczne choroby, niskie dochody (353,50 zł miesięcznie), brak majątku, brak oszczędności i przedmiotów majątkowych, referendarz sądowy uznał, że nie jest ona w stanie ponieść kosztu ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Z tego powodu wniosek skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie, o czym orzeczono jak w postanowieniu na mocy art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. kp