Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 sierpnia 2015r. T. i K. P. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie ich skargi z dnia 29 maja 2015r. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w sprawie zwrotu na rzecz Miasta T. wypłaconego odszkodowania w związku ze zwrotem na rzecz skarżących nieruchomości w T. (dz. Nr 659/1 i 659/2).
Następnie pismem z dnia 20 stycznia 2016r. T. i K. P. oświadczyli, iż cofają wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność, bowiem doręczono im decyzję administracyjną w sprawie. Wnioskodawcy wnieśli o umorzenie postępowania.
Do powyższego stanowiska przyłączył się organ, który również wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie T. i K. P. w piśmie z dnia 20 stycznia 2016r. oświadczyli, iż cofają wniosek. Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie wniosku jako niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.
LS