Uzasadnienie
W dniu 8 grudnia 2020 r. K.J. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o wymierzenie Dyrektorowi [...] Liceum Ogólnokształcącego im. A w Ł. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi z 22 października 2020 r. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 7 października 2020 r. oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 4 stycznia 2021 r. organ został zobowiązany do ustosunkowania się do treści wniosku w terminie 7 dni.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Dyrektor [...] Liceum Ogólnokształcącego im. A w Ł. wniósł o umorzenie postępowania w sprawie skargi na bezczynność i oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny. Organ wyjaśnił, że przekazał skarżącemu żądane informacje publiczne przez ePUAP w szesnastym dniu od otrzymania wniosku o ich udostępnienie, czyli z przekroczenie terminu o dwa dni. Wnioskodawca natomiast w piętnastym dniu od złożenia wniosku o informację publiczną wywiódł skargę do Sądu. Dyrektor wyjaśnił również, że wskutek zrealizowania wniosku K. J. o udostępnienie informacji publicznej był przekonany, że sprawa została definitywnie załatwiona dlatego też nie nadawał dalszego biegu skardze na bezczynność, nie odpowiadał na skargę i nie przekazywał jej wraz z aktami do Sądu w trybie art. 54 § 2 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie grzywny jest uzasadniony.
Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn.zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Zgodnie jednak z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 z późn.zm. – w skrócie "u.d.i.p."), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Art. 21 u.d.i.p. ma charakter lex specialis w stosunku do art. 54 § 2 p.p.s.a.
Natomiast po myśli art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższego wynika, że wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi - w tym wypadku piętnastodniowemu terminowi do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę. Należy również podkreślić, że dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. z uchybieniem terminu przez organ nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, czy też umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09 (ONSAiWSA 2010/1/2) podniesiono bowiem, iż skoro z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy.
W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 ustawy obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się również, że sąd administracyjny - rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość - może brać pod uwagę takie okoliczności, jak m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2014 r. sygn. akt I OZ 1259/13 – Lex nr 1419496).
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że organ nie wykonał ustawowego obowiązku przekazania skargi w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. Skarga wpłynęła do organu 22 października 2020 r., a z poczynionych przez Sąd ustaleń wynika, że została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi dopiero 2 lutego 2021 r. i zarejestrowana za sygn. akt II SAB/Łd 10/21. Bezspornym jest nadto, że skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wymierzenie mu z tego powodu grzywny. Spełnione wobec tego zostały przesłanki materialnoprawne dające Sądowi możliwość wymierzenia grzywny.
W konsekwencji Sąd uznał, że grzywna w kwocie 500 złotych będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku ustawowego i jednocześnie spełni pozostałe cele, dla których została ustanowiona, dyscyplinując organ na przyszłość.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia.
O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 postanowienia zgodnie z art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Na koszty te składa się uiszczony przez wnioskodawcę wpis sądowy w kwocie 100 zł. dc