Uzasadnienie
S. M. w dniu 6 października 2015 roku skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o wymierzenie organowi – Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 24 sierpnia 2015 roku na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 maja 2015 roku, sygn. akt: II SAB/Łd 39/15 w przedmiocie prawidłowości wybudowania i przystąpienia do użytkowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej wraz z przyłączami do budynku zlokalizowanego w B. przy ul. A 4h. W motywach wniosku jego autor wyjaśnił, iż organ winien przekazać skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W sprawie jednak termin ten upłynął bezskutecznie.
Zarządzeniem Sędziego z dnia 15 października 2015 roku organ otrzymał odpis wniosku S. M. o wymierzenie grzywny celem odniesienia się do jego treści. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni. Zarządzenie doręczono organowi w dniu 20 października 2015 roku i mimo upływu wyznaczonego terminu, organ nie zajął stanowiska w sprawie.
Mocą kolejnego zarządzenia z dnia 18 listopada 2015 roku organ ponownie został zobowiązany do udzielenia odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni informując, że w razie niewykonania zarządzenia sprawa zostanie rozpoznana bez stanowiska organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 lutego 2015 roku (M.P. poz. 179) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2014 roku wyniosło 3.783,46 zł.
Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela w pełni pogląd przyjęty w orzecznictwie, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia tejże grzywny jest niewypełnienie obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu (por. np. postanowienia NSA: z dnia 23 września 2014 roku, I OZ 759/14; z dnia 22 lipca 2014 roku, I OZ 489/14; z dnia 6 czerwca 2013 roku, I OZ 429/13; z dnia 25 kwietnia 2013 roku, I OZ 278/13 i inne; wszystkie są dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość.
W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że S. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem organu – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B.. Wobec tego, stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ ten miał obowiązek przekazać skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, przy czym zobligowany był on do zachowania 30 – dniowego terminu. Nie podlega dyskusji, iż w ustawowym terminie organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, bowiem skarga, którą Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego otrzymał w dniu 24 sierpnia 2015 roku, przekazana została sądowi w dniu 12 listopada 2015 roku. Tymczasem 30 – dniowy termin przekazania skargi liczony od dnia jej otrzymania ekspirował z dniem 23 września 2015 roku, czyli skarga, która została przekazana do sądu dopiero w dniu 12 listopada 2015 roku, została przekazana z 50 – dniowym uchybieniem terminu.
Podsumowując, przedstawione okoliczności potwierdzają niewykonanie przez organ obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w terminie określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a., co przesądza o zasadności wniosku o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.
Odnosząc się zaś do kwestii wysokości wymierzonej grzywny ponownie zaakcentować należy, iż grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a.. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Wobec tego sąd określając wysokość grzywny uwzględnił rozmiar przekroczenia terminu, jakiego dopuścił się organ. Przede wszystkim zauważyć trzeba, iż przekazanie skargi nastąpiło z 50 – dniowym przekroczeniem ustawowego terminu, jaki obowiązywał organ w niniejszej sprawie (80 dni po wniesieniu skargi, zamiast 30 dni). Na wysokość ustalonej grzywny wpływ ma także okoliczność, iż ilość nakładanych grzywien w innych postępowaniach jest w sumie znacząca. Z tych powodów sąd uwzględniając okoliczności sprawy wywiódł, iż kwota grzywny określonej w postanowieniu w realiach sprawy będzie odpowiednia.
Reasumując, sąd orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania sąd postanowił w punkcie drugim na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. a.tp.