Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 października 2015r. S. M. na podstawie art. 63 w zw. z art. 55 § 1 oraz na podstawie art. 64 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", wniósł o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 24 sierpnia 2015r. na niewykonanie przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 maja 2015r. sygn. akt ll SAB/Łd 40/15 w przedmiocie prawidłowości i wybudowania i przystąpienia do użytkowania sieci wodociągowo-kanalizacyjnej wraz z przyłączami do budynku położonego w B., przy ulicy A 4i.
Jednocześnie skarżący wniósł o zasądzenie w trybie art. 200 P.p.s.a. od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi S. M. podniósł, że w sprawie upłynął bezskutecznie termin przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Zaznaczył również, że przed złożeniem skargi uzyskał informację, że od dnia złożenia jej w organie, nie została nawet sporządzona odpowiedź na skargę, co - w jego ocenie - oznacza, że organ nie zajął się w ogóle złożoną skargą.
Na mocy zarządzenia Sędziego z dnia 19 października 2015r. odpis wyżej wymienionego wniosku S. M. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi został przesłany Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. celem zajęcia stanowiska co do jego treści. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni. Przedmiotowe wezwanie doręczono organowi w dniu 23 października 2015r. i mimo upływu wyznaczonego terminu, organ nie zajął stanowiska w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie przypomnieć trzeba, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.).
Wyjaśnić również trzeba, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Kara finansowa służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Grzywna stanowi bowiem istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienia NSA: z dnia 4 listopada 2010r. w sprawie I OZ 836/10, z dnia 25 sierpnia 2011r. w sprawie I OZ 597/11, z dnia 23 września 2011r. w sprawie II OZ 790/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Rolą grzywny jest jednocześnie ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania. Organ w ten sposób ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu.
Zaznaczyć należy, że sąd wymierzając organowi grzywnę bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy. Sfomułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyte w § 1 powołanego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu.
W okolicznościach niniejszej sprawy zauważyć trzeba, że skarga S. M. na niewykonanie przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 maja 2015r. sygn. akt ll SAB/Łd 40/15 została złożona w siedzibie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w B. w dniu 24 sierpnia 2015r.. Stosownie do treści art. 54 § 2 P.p.s.a organ winien w terminie trzydziestu dni przekazać tę skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. tj. najpóźniej do dnia 23 września 2015r.. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, organ przesłał przedmiotową skargę dopiero w dniu 12 listopada 2015r., co oznacza że uchybił ustawowemu terminowi przekazania skargi. Niewywiązanie się z obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie wynikającym z ustawy uzasadnia wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny.
Skoro z art. 54 § 2 P.p.s.a. wynika bowiem obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków" (vide uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009r. w sprawie o sygn. akt II GPS 3/09, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem dopełnienie przez organ obowiązku przekazania skargi wraz z niezbędną dokumentacją, ale z uchybieniem terminu, nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Jednocześnie należy zaznaczyć, że przyczyny powodujące nieprzekazanie skargi do sądu są nieistotne dla samego wymierzenia sankcji, choć mogą mieć wpływ na wysokość przedmiotowej grzywny.
Podkreślić również trzeba, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 P.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Określając wysokość grzywny należało uwzględnić, iż stan opóźnienia w realizacji obowiązku przekazania skargi, został już usunięty. Podkreślić należy, że organ przekazał Sądowi skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę z niespełna dwumiesięczną zwłoką. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało uznać, że grzywna w kwocie 500 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku przekazania skargi i jednocześnie spełni cele, dla których została ustanowiona.
Z tychże względów, działając na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w zw. art. 154 § 6 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w punkcie drugim na podstawie art. 200 P.p.s.a.
LS