Uzasadnienie
W dniu 5 października 2015 r. S. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – przywoływanej dalej w skrócie jako: p.p.s.a.), za nieprzekazanie skargi z dnia 24 sierpnia 2015 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w B. w przedmiocie załatwienia sprawy administracyjnej z wniosku skarżącego skierowanego do organu dnia 22 marca 2012 r. a dotyczącego wybudowania budynku gospodarczego położnego w B. przy ul. A 21.
W motywach wniosku jego autor wyjaśnił, iż organ winien przekazać skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W sprawie jednak termin ten upłynął bezskutecznie. Wskazując na powyższe wnioskodawca wystąpił nadto o zasądzenie w trybie art. 200 p.p.s.a. kosztów postępowania sądowego.
W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 28 października 2015 r. organ otrzymał odpis wniosku S. M. o wymierzenie grzywny celem odniesienia się do jego treści. Zarządzenie doręczono organowi w dniu 2 listopada 2015r. ponieważ jednak organ nie zajął stanowiska, ponownie został wezwany do udzielenia odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną. Termin do wykonania zarządzenia ponownie zakreślono na 7 dni informując, że w razie niewykonania zarządzenia sprawa zostanie rozpoznana bez stanowiska organu. Do dnia rozprawy organ nie ustosunkował się do wniosku strony skarżącej.
Z posiadanych przez sąd z urzędu informacji wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w dniu 10 listopada 2015 r. przekazał skargę S. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w B. w przedmiocie załatwienia sprawy administracyjnej z wniosku skarżącego skierowanego do organu z dnia 22 marca 2012r. a dotyczącego wybudowania budynku gospodarczego położnego w B. przy ul. A 21. Opisana skarga została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SAB/Łd 198/15.
Na rozprawie w dniu 18 lutego 2016 r. skarżący poparł wniosek o wymierzenie organowi grzywny i złożył wniosek o zasądzenie zwrotu poniesionych kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 lutego 2015 roku (M.P. poz. 179) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2014 roku wyniosło 3.783,46 zł.
Istotne jest, co wynika z przywołanych norm prawnych, że wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny, a nadto - złożenia stosownego wniosku przez stronę. Nadto zwrócić trzeba uwagę, iż dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. z uchybieniem terminu przez organ nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, czy też umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego.
W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSAiWSA 2010/1/2) podniesiono, iż skoro z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy bezspornym jest, iż organ nie wykonał ustawowego obowiązku przekazania skargi w terminie 30 dnia od dnia jej otrzymania, co miało miejsce w dniu 25 sierpnia 2015 r. Ustawowy termin, w którym organ powinien był przekazać skargę upłynął w dniu 24 września 2015 r. Bezsprzecznie zaś, skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana sądowi w dniu 10 listopada 2015 r., po otrzymaniu przez organ wniosku o ukaranie grzywną. Powyższe okoliczności oraz fakt wystąpienia przez stronę z wnioskiem o ukaranie grzywną za nieprzekazanie przedmiotowej skargi, świadczy o spełnieniu przesłanek materialnoprawnych.
Zdaniem sądu uwzględniając, że zadaniem grzywny jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej, lecz także represyjnej i prewencyjnej oraz sytuację organu, wymierzenie grzywny w kwocie wskazanej w sentencji postanowienia zrealizuje zarówno cel represyjny środka określonego w art. 55 § 1 p.p.s.a., jak również jego funkcję prewencyjną, mobilizując organ do unikania podobnych uchybień w przyszłości.
Z tych wszystkich względów sąd na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 postanowienia. Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. zasadzono na rzecz skarżącego zwrot koszów postępowania w kwocie równej uiszczonemu wpisowi sądowemu oraz wydatkom związanym ze stawiennictwem na rozprawie.
LS