Uzasadnienie
A Spółka z o.o. w Ł. w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 2325) – w skrócie: "p.p.s.a.", złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o wymierzenie grzywny Staroście [...], za nieprzekazanie skargi z dnia 26 czerwca 2019 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w Ł. przy ul. A, dz. nr. 334/17.
Dotychczasowy przebieg postępowania jest następujący:
W dniu 26 czerwca 2019 roku A Spółka z o.o. w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem Starosty [...]- Starostwa Powiatowego w T. dwie skargi na bezczynność Starosty [...] oraz przewlekłe prowadzenie postępowanie w dwóch sprawach:
- – [...] (w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w Ł. przy ul. A, dz. nr. 334/17, obecnie wniosek o wymierzenie grzywny odnośnie tej sprawy sygn. akt II SO/Łd 3/20);
- – [...] (w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w Ł. przy ul. [...], dz. nr. 335/9, obecnie wniosek o wymierzenie grzywny odnośnie tej sprawy sygn. akt II II SO/Łd 4/20).
Wraz z pismem z dnia 17 września 2019 roku, w sprawie [...] Starosta [...] przesłał do tut. Sądu skargę A na bezczynność Starosty [...] oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość wraz z aktami postępowania, natomiast nie załączył odpowiedzi na skargę.
Pismem z dnia 2 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zwrócił organowi skargę Spółki na bezczynność Starosty [...] oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w Ł. przy ul. A, dz. nr. 334/17 wraz z jej odpisem i akta administracyjne z uwagi na brak załączenia do przesłanych dokumentów odpowiedzi na skargę.
Wobec braku realizacji przez Starostę [...] obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., A spółka z o.o. w Ł. wniosła o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny.
Na wstępie wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. (art. 55 § 1 p.p.s.a.).
W tym miejscu podkreślić należy, że każda skarga do sądu administracyjnego wszczyna postępowanie sądowoadministracyjne i tylko sąd jest uprawniony do rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej. Innymi słowy, to sąd, a nie organ administracji jest dysponentem skargi i to rolą sądu jest ocena, czy w danej sprawie bezczynność lub przewlekłość postępowania miała miejsce, czy też nie. Zatem bez względu na to, czy organ pozostaje w przekonaniu, że załatwił sprawę co do meritum, jego obowiązkiem było przekazanie skargi na bezczynność do sądu wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie określonym ustawą.
Grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia tejże grzywny jest niewypełnienie obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu. W tej sytuacji przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi pozostają bez znaczenia w sprawie wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość.
Z załączonej do wniosku o wymierzenie grzywny dokumentacji wynika, że skargę na bezczynność i przewlekłe postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w Ł. przy ul. A, dz. nr. 334/17 złożono do organu dnia 26 czerwca 2019 r., a zatem organ winien był przekazać skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej do dnia 26 lipca 2019 r., czego jednak nie uczynił. W kontekście zasadności wymierzenia grzywny tej sytuacji nie konwalidowało zachowanie organu polegające na przekazaniu skargi wraz z aktami w dniu 17 września 2019 roku, gdyż było to nie tylko spóźnione działanie, ale również niekompletne (brak odpowiedzi na skargę). Niestety skarga ta wbrew powyższemu obowiązkowi nie została przekazana do sądu do dnia dzisiejszego.
Niewywiązanie się z obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie wynikającym z ustawy uzasadnia wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało uznaniu sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
W niniejszej sprawie określając wysokość grzywny należało uwzględnić przede wszystkim to, że stan opóźnienia w realizacji obowiązku przekazania skargi do chwili obecnej nie został przez organ usunięty. Z tych powodów sąd uwzględniając okoliczności sprawy uznał, iż grzywna w kwocie 200 zł jest adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku ciążącego na organie i jednocześnie spełni cele, dla których została ustanowiona.
Z przedstawionych wyżej względów, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym postanowienia.
O kosztach postępowania orzeczono w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 200 p.p.s.a. a.bł.