Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 marca 2016 r. U. Z. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi żądanie w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie jej skargi z dnia 10 lutego 2016 r. na przewlekłe prowadzenie przez ten organ w sprawie legalności i prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo-kanalizacyjnej wraz z przyłączami do budynku położonego w B. przy ulicy A 4i.
Ponadto strona wniosła o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu wniosku U. Z. wyjaśniła, że przed złożeniem niniejszego wniosku uzyskała w organie informację, że od dnia złożenia skargi w organie nie została nawet sporządzona odpowiedź na skargę.
W załączeniu strona złożyła kopię skargi z dnia 10 lutego 2016 r. (data prezentaty organu) na przewlekłe prowadzenie przez ten organ w sprawie legalności i prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo-kanalizacyjnej wraz z przyłączami do budynku położonego w B. przy ulicy A 4i.
W odpowiedzi na wniosek organ wyjaśnił, że niezachowanie ustawowych terminów w sprawie jest niezależne od organu i wynika z braku odpowiedniej kadry pracowniczej oraz licznych postępowań. Organ wniósł o oddalenie wniosku.
W dniu 8 kwietnia 2016 r. organ przekazał tut. Sądowi skargę U. Z. z dnia 10 lutego 2016 r. (sprawę zarejestrowano pod sygn. akt II SAB/Łd 68/16).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
Natomiast w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z tym przepisem postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r. wynika, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3899,78 zł (publik. M.P.2016.145).
Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny: stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody takiego stanu rzeczy. Natomiast, określając wysokość grzywny, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku.
Należy też wskazać, że dopełnienie przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., ale z uchybieniem terminu, nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (www.cbois.nsa.gov.pl), podniesiono bowiem, iż skoro z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będących przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności.
PINB w B. nie uczynił zadość wymogowi przekazania skargi do sądu w terminie 30 dni od daty jej otrzymania. Skargę U. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania doręczono organowi w dniu 10 lutego 2016 roku – data ta wynika z załączonej kopii. Zatem organ obowiązany był najpóźniej do dnia 11 marca 2016 roku przekazać sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Organ przekazał skargę sądowi dopiero w dniu 8 kwietnia 2016 r., a więc z opóźnieniem 28 dni. Biorąc więc pod uwagę fakt, iż skarga wraz z niezbędnymi dokumentami została przekazana do sądu z przekroczeniem ustawowego terminu za celowe uznać należy nałożenie grzywny na organ. Wszak ma ona być również sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Zważyć jednak należy, że celem grzywny jest głównie doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Ponadto grzywna ma spełniać także funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. Określając wysokość grzywny Sąd wziął pod uwagę również fakt, że przekazanie skargi nastąpiło wprawdzie z uchybieniem terminowi ustawowemu, ale niezwłocznie po zmianach kadrowych w organie.
W okolicznościach tej konkretnej sprawy, z przyczyn wskazanych wyżej sąd wymierzył grzywnę w wysokości 500 zł na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a,.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.
A. P.