Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 marca 2020 roku A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", o wymierzenie Przedsiębiorstwu A Spółce z o.o. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 23 maja 2019 roku na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 grudnia 2018 roku, sygn. akt II SAB/Łd 117/18.
Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 28 maja 2020 roku odpis wyżej wymienionego wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi został przesłany organowi celem ustosunkowania się do jego treści, w terminie 7 dni.
Odpis powyższego wniosku został doręczony Przedsiębiorstwu A Spółce z o.o. w dniu 12 czerwca 2020 roku. Organ nie udzielił odpowiedzi na powyższy wniosek o wymierzenie grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest zasadny.
Zgodnie z art. 54 § 2 zdanie 1 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a., stanowi z kolei, iż w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2020 roku w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2019 roku i w drugim półroczu 2019 roku (M.P. 2020, poz. 195) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2019 roku wyniosło 4294,67 zł, a w drugim półroczu 2019 roku wyniosło 4434,58 zł. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem organu -Przedsiębiorstwa A Spółki z o.o. W skardze podniósł zarzut bezczynności organu w sprawie wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 grudnia 2018 roku, sygn. akt II SAB/Łd 117/18. Wobec tego, stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a., przekazanie skargi, akt i odpowiedzi na skargę powinno było nastąpić w terminie 30 dni od dnia otrzymania skargi. Nie jest też sporne, że w ustawowym terminie organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku przekazania skargi w oryginale i akt sprawy, bowiem skarga z dnia 23 maja 2019 roku została złożona w kserokopii, a akta sprawy administracyjnej nie zostały przekazane. W rezultacie dopiero po podpisaniu nadesłanego egzemplarza kserokopii skargi, rozpoznanie sprawy stało się możliwe.
W tym miejscu podkreślić należy, że Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd przyjęty w orzecznictwie, według którego grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco - restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia tejże grzywny jest niewypełnienie obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do Sądu (por. np. postanowienia NSA: z dnia 23 września 2014 roku, I OZ 759/14; z dnia 22 lipca 2014 roku, I OZ 489/14; z dnia 6 czerwca 2013 roku, I OZ 429/13; z dnia 25 kwietnia 2013 roku, I OZ 278/13, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie Sądowi skargi pozostają bez znaczenia w sprawie wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Okoliczności przedmiotowej sprawy potwierdzają niewykonanie przez organ obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a., co przesądza o zasadności wniosku o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.
Odnosząc się zaś do kwestii wysokości wymierzonej grzywny Sąd uwzględnił rozmiar przekroczenia terminu, jakiego dopuścił się organ i doszedł do przekonania, że w realiach niniejszej sprawy będzie ona adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku ciążącego na organie administracji publicznej.
Na marginesie wyjaśnić należy, że skarga na niewykonanie prawomocnego wyroku z dnia 5 grudnia 2018 roku, sygn. akt II SAB/Łd 117/18, została rozpoznana i postanowieniem z dnia 12 maja 2020 roku, sygn. akt II SA/Łd 518/19, wymierzono Przedsiębiorstwu A Spółce z o.o. grzywnę w wysokości 500 złotych za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 grudnia 2018 roku, sygn. akt II SAB/Łd 117/18, oraz stwierdzono, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa, a także oddalono skargę w pozostałym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 200 p.p.s.a a.bł.