Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2016 r. w sprawie ze skargi W. I. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (sygn.akt II SAB/Łd 8/16), skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na przekazanie przez organ skargi do sądu z przekroczeniem ustawowego terminu. Wobec powyższego sąd postanowił wyłączyć z akt sprawy o sygnaturze II SAB/Łd 8/16 wniosek skarżącego o ukaranie organu grzywną i opatrzeć sygnaturą akt II SO/Łd 63/16.
W piśmie procesowym z dnia 5 maja 2016 r. przedstawiciel organu wyjaśnił, iż skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej otrzymał w dniu 4 stycznia 2016 r. i przesłał do sądu wraz z odpowiedzią na skargę i odpisem dla strony, listem poleconym nadanym w dniu 28 stycznia 2016 r., odebranym przez sąd w dniu 1 lutego 2016 r. Na potwierdzenie załączył kserokopie dokumentów, na które powołał się w piśmie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej powoływanej jako: p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2015 roku i w drugim półroczu 2015 roku (M.P. poz. 174) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 roku wyniosło 3.408,62 zł. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 in fine p.p.s.a.).
Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny, a nadto - złożenia stosownego wniosku przez stronę. Nadto zwrócić trzeba uwagę, iż dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. z uchybieniem terminu przez organ nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, czy też umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego.
Istotne jest przy tym, iż w przypadku skargi dotyczącej postępowania o udostępnienie informacji publicznej – a z taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie - termin przekazania do sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy wynosi nie 30, lecz 15 dni - zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2015 r., poz. 2058 ze zm.).
W niniejszej sprawie, jak wskazuje analiza wszystkich dokumentów, skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 4 stycznia 2016 r. Jak z kolei potwierdza data na stemplu pocztowym, którym opatrzona była przesyłka z odpowiedzią na skargę wraz z jej odpisem, organ przesłał przedmiotowe dokumenty do sądu w dniu 28 stycznia 2016 r.
Niewątpliwie zestawienie powyższych dat wskazuje na przekroczenie terminu 15 dni na przekazanie do sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy (art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Termin ten upływał w dniu 19 stycznia 2016 r., zaś organ wywiązał się ze swych obowiązków w dniu 28 stycznia 2016r.
Niemniej jednak zwrócić należy uwagę, iż ustawodawca formułując przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. wskazał, iż sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż nie jest to obowiązkiem sądu, lecz determinowane jest okolicznościami sprawy. Wymierzenie grzywny ma bowiem charakter mieszany, nie tylko represyjny ale i dyscyplinujący organ do podejmowania prawidłowych działań w przyszłości.
Uwzględniając ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny sąd dostrzega, iż organ nie dochował terminu określonego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przyjmując, iż obowiązuje go podstawowy termin (30 dni) przewidziany w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie jednak opóźnienie było niewielkie i nie miało wpływu na merytoryczne rozpatrzenie sprawy, co miało miejsce na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2016 r. (sygn.akt II SAB/Łd 8/16) jak również na termin wyznaczenia tej rozprawy. Godzi się nadto wskazać, iż uregulowanie wynikające z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej jest uregulowaniem szczególnym, co do pewnego stopnia usprawiedliwia organ administracji publicznej, który dochował podstawowego terminu na przekazanie skargi wraz z aktami administracyjnymi.
Z tych wszystkich względów sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
A. P.