Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 15 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SO/Łd 8/16

Metryka

Sąd
Dnia 15 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2016 roku
Sprawa
sprawy z wniosku U. Z. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczącego wybudowania budynku gospodarczego postanawia:
Skład
Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska przewodnicząca, sprawozdawca
Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka
Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska
Sekretarz sądowy Aneta Panek protokolant

Sentencja

  1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych;
  2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącej U. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS

Uzasadnienie

Pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. U.Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek w trybie art. 63 w zw. z art. 55 § 1 oraz na podstawie art. 64 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie jej skargi z dnia 7 grudnia 2015 r. na przewlekłość prowadzenia postępowania administracyjnego przez ten organ w sprawie wybudowania budynku gospodarczego położonego w B. przy ul. A nr 21.

W uzasadnieniu wniosku U.Z. wyjaśniła, że przed złożeniem niniejszego wniosku uzyskała w organie informację, że od dnia złożenia skargi nie została nawet sporządzona odpowiedź na skargę.

Do wniosku załączona została kopia skargi z dnia 7 grudnia 2015 r.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie złożył odpowiedzi na wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Natomiast w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r. wynika, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3899,78 zł (publik. M.P.2016.145).

Powołane wyżej przepisy przewidują zatem dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny: stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody takiego stanu rzeczy. Natomiast, określając wysokość grzywny sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Należy też wskazać, że dopełnienie przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., ale z uchybieniem terminu, nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (www.cbois.nsa.gov.pl), podniesiono bowiem, iż skoro z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie uczynił zadość wymogowi przekazania skargi do sądu w terminie 30 dni od daty jej otrzymania. Skargę U.Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB doręczono organowi w dniu 7 grudnia 2015 roku – data ta wynika z kopii złożonej przy rozpoznawanym wniosku. Zatem organ obowiązany był najpóźniej do dnia 6 stycznia 2016 roku przekazać sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Organ tego obowiązku nie zrealizował, nawet po złożeniu w dniu 12 stycznia 2016 roku wniosku w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Co więcej, organ nie udzielił odpowiedzi na rozpoznawany wniosek i nie wyjaśnił przyczyny zwłoki. Reasumując, uchybienie terminu przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu jest niewątpliwe i trwa nadal.

Biorąc więc pod uwagę fakt, iż skarga wraz z niezbędnymi dokumentami nie została przekazana do sądu za celowe uznać należy nałożenie na organ grzywny w wysokości tysiąca złotych. Wszak głównym celem grzywny jest doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, jednak stanowi ona również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona także funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości.

Konkludując, obowiązek określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie został wykonany. Zatem wymierzenie grzywny przewidzianej w art. 55 § 1 p.p.s.a., w okolicznościach tej konkretnej sprawy, uznać należało za uzasadnione. Określając wysokość grzywny Sąd uwzględnił okoliczność, iż skarga do tej pory nie została przekazana.

Z tych wszystkich względów, w oparciu o treść art. 55 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł jak w postanowieniu.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. ał

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.