Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 sierpnia 2016r. A Spółka komandytowa z siedzibą w B. wniosła w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", o wymierzenie B Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. grzywny w kwocie 3.000 zł za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu skargi Spółka wyjaśniła, iż pismem z dnia 20 czerwca 2016r. zwróciła się do B Sp. z o.o. z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej związanej z organizacją przez ten podmiot imprezy artystyczno-rozrywkowej polegającej na publicznym odtwarzaniu meczów piłki nożnej podczas turnieju UEFA EURO 2016 w zakresie wskazania:
- I. Jakie wydatki poniosła lub zobowiązana będzie ponieść spółka B Sp. z o.o. w związku z organizacją "C" - imprezy artystyczno-rozrywkowej polegającej na publicznym odtwarzaniu meczów piłki nożnej rozgrywanych podczas UEFA EURO 2016;
- II. Jaki tytuł prawny przysługuje spółce B Sp. z o.o. do sprzętu audio-video używanego do publicznego odtwarzania meczów piłki nożnej rozgrywanych podczas UEFA EURO 2016 (np. najem, własność);
- III. Co wchodzi w skład urządzeń (np. projektor, ekran projekcyjny), a także jakiego rodzaju sprzęt (marka, model) i o jakich właściwościach (parametrach) jest używany do publicznego odtwarzania meczów piłki nożnej rozgrywanych podczas UEFA EURO 2016 w związku z organizacją "C" oraz kto (nazwisko lub firma) jest jego dostawcą;
- IV. Jeżeli spółka B Sp. z o.o. używa do publicznego odtwarzania meczów piłki nożnej rozgrywanych podczas UEFA EURO 2016 sprzętu audio-video na zasadzie odpłatnego używania (np. najem, dzierżawa), to wówczas o udzielenie informacji:
- a) o okresie, w którym B Sp. z o.o. przysługuje lub przysługiwało uprawnienie do odpłatnego używania ww. sprzętu;
- b) wynagrodzeniu podmiotu udostępniającego spółce B Sp. z o.o. urządzenia audio-video na potrzeby organizacji imprezy polegającej na publicznym odtwarzaniu meczów piłki nożnej rozgrywanych podczas UEFA EURO 2016.
Wobec nieudzielenia informacji, pismem z dnia 14 lipca 2016r. nadanym dnia 15 lipca 2016r. Kancelaria Radców Prawnych złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem podmiotu obowiązanego skargę na bezczynność B Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. odnośnie wniosku z dnia 20 czerwca 2016r..
Strona skarżąca wyjaśniła, że wyżej wskazana skarga na bezczynność została doręczona Spółce B w dniu 19 lipca 2016r. i podmiot obowiązany winien przekazać ją najpóźniej do dnia 3 sierpnia 2016r.. Tymczasem do chwili obecnej podmiot obowiązany nie przekazał skargi i nie zajął jakiekolwiek stanowiska w sprawie.
Na mocy zarządzenia Sędziego z dnia 8 września 2016r. odpis wyżej wymienionego wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi został przesłany Spółce B celem zajęcia stanowiska co do jego treści. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni. Mimo upływu wyznaczonego terminu, organ nie zajął stanowiska w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Jednakże stosownie do art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015r. poz. 2058 ze zm.), dalej powoływanej jako "u.d.i.p.", w przypadku skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.).
Zaznaczyć trzeba, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Kara finansowa służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Grzywna stanowi bowiem istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienia NSA: z dnia 4 listopada 2010r. w sprawie I OZ 836/10, z dnia 25 sierpnia 2011r. w sprawie I OZ 597/11, z dnia 23 września 2011r. w sprawie II OZ 790/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Rolą grzywny jest jednocześnie ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania. W ten sposób organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu. Sfomułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyte w § 1 powołanego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu.
Sąd wymierzając organowi grzywnę bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy - może uwzględnić m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2014r. sygn. akt I OZ 1259/13, Lex nr 1419496).
W niniejszej sprawie skarga A Spółki komandytowej z siedzibą w B. z dnia 14 lipca 2016. nadana została za pośrednictwem operatora pocztowego do Spółki B w dniu 15 lipca 2016r.. Przedmiotowa skarga została skutecznie doręczona w dnia 19 lipca 2016r., o czym świadczy wydruk e-monitoringu Poczty Polskiej S.A. znajdujący się w aktach sprawy. Stosownie do treści art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Spółka B winna w terminie 15 dni przekazać tę skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, tj. najpóźniej do dnia 3 sierpnia 2016r.. Tymczasem podmiot zobowiązany do dnia dzisiejszego nie przesłał przedmiotowej skargi, co oznacza że nie uczynił zadość obowiązkowi przekazania skargi w określonym terminie. Co więcej, nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu do zajęcia stanowiska w sprawie wniosku o wymierzenie grzywny, nie wyjaśniając tym samym przyczyn zwłoki w przekazaniu skargi.
W tym miejscu wyjaśnić trzeba, że samo niewywiązanie się z obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie wynikającym z ustawy uzasadnia wymierzenie B Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. art. 21 pkt 1 u.d.i.p. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny.
Jednocześnie należy zaznaczyć, że przyczyny powodujące nieprzekazanie skargi do sądu są nieistotne dla samego wymierzenia sankcji, choć mogą mieć wpływ na wysokość przedmiotowej grzywny. Podkreślić również trzeba, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 P.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W niniejszej sprawie określając wysokość grzywny należało uwzględnić, iż stan opóźnienia w realizacji obowiązku przekazania skargi dotychczas nie został usunięty, jak również fakt iż adresat wniosku nie zajął stanowiska co do wniosku o wymierzenie grzywny.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało uznać, że grzywna w kwocie 1.000 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku przekazania skargi i jednocześnie spełni cele, dla których została ustanowiona.
Z tychże względów, działając na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w zw. art. 154 § 6 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w punkcie drugim na podstawie art. 200 P.p.s.a., uznając za niezasadny wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego na rzecz wspólnika skarżącej spółki uprawnionego do jej reprezentacji.
A. P.