Uzasadnienie
T. K. na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz żoną, z którą zamieszkuje w domu o powierzchni 85 m2 o wartości [...] złotych i utrzymuje się z swojego świadczenia z ZUS w kwocie [...]złotych netto i świadczenia żony w kwocie [...]złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego wnioskodawcy wynosi [...] złotych netto. Wnioskodawca jest właścicielem działki o powierzchni 702 m2, cierpiącym na szereg schorzeń, w związku z którymi ponosi znaczne koszty leczenia. Wnioskodawca podkreślił, że obecnie remontuje dom, ociepla i wstawia okna o lepszych parametrach izolacyjnych. Jako zobowiązania i stałe wydatki wnioskodawca podał pożyczkę zaciągniętą u rodziny na kwotę [...]złotych na rozbiórkę domu, remont – [...] złotych, opłaty za energię elektryczną – [...] złotych, gaz – [...] złotych, woda i ścieki – [...] złotych, wywóz śmieci – [...] złotych, koszty leczenia i rehabilitacji – 500 – [...] złotych miesięcznie, podatek od nieruchomości [...] złote oraz wyżywienie i środki czystości – 200 – [...] złotych.
Pismem z dnia 16 października 2015 r. wnioskodawcę wezwano do nadesłania aktualnego odcinka odbioru/wypłaty świadczenia otrzymywanego przez niego i żonę, bądź przyznających je decyzji, dokumentów źródłowych poświadczających wysokość wydatków związanych ze stałymi miesięcznymi kosztami utrzymania koniecznego oraz oświadczenia wskazującego skąd pochodzą środki finansowe pozwalające prowadzić remont domu oraz w jakiej wysokości zostały uzyskane. Wnioskodawca wezwanie odebrał osobiście w dniu 22 października 2015 r. Mimo to nie wykonał go.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
W myśl art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Analiza informacji zawartych na druku PPF wykazała, że wskazane przez wnioskodawcę wydatki są wyższe od wykazanych dochodów. Przy czym wnioskodawca nie wykazał, aby on bądź żona posiadali jakiekolwiek dodatkowe dochody, prócz tych ze świadczeń z ZUS. Brak też jest jakichkolwiek informacji o tym, skąd pochodzą środki finansowe przeznaczane na remont domu i w jakiej są wysokości.
Tym samym powstały wątpliwości, co do wysokości wykazanych kosztów utrzymania oraz wysokości dochodów. Artykuł 255 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Niewypełnienie obowiązku, o którym stanowi art. 255 p.p.s.a. uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 828/11 – Lex nr 1069744; postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 885/11 – Lex nr 1069781 czy postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 553/11 – Lex nr 1107595).
Stosownie bowiem do unormowania art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. to na stronie wnoszącej o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek dokładnego wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bądź, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z zestawienia brzmienia art. 252 § 1 p.p.s.a. oraz art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym jak i częściowym można jedynie wówczas, gdy strona dokładnie wykaże, w jakiej znajduje się sytuacji materialnej. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie nadsyłając żądanych od niego dokumentów i oświadczenia nie wykazał rzeczywistej wysokości dochodów i stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego i tym samym jakie są jego rzeczywiste możliwości finansowe. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Brak niebudzących wątpliwości informacji o wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego i wysokości dochodów uniemożliwia ustalenie tego, czy środki finansowe pozostające w dyspozycji wnioskodawcy nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym jest natomiast powstanie uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy i jej rodziny. Nie znając dokładnej wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania i wysokości środków finansowych pozostających w dyspozycji wnioskodawcy nie można ocenić, czy poniesienie pełnych kosztów niniejszego postępowania spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego żony.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.