Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 6 września 2023 r. (data wpływu) Prezydent Miasta Chełm (dalej także jako: Prezydent) zwrócił się o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Lublinie Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie (dalej także jako: Dyrektor) przez wskazanie Dyrektora, jako organu właściwego do załatwienia sprawy dotyczącej przywrócenia do stanu pierwotnego rowu melioracyjnego jako urządzenia melioracji wodnych służącego do odprowadzania nadmiaru wody oraz w miarę potrzeb uzupełniania jej niedoboru przy ulicy [...] w C..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021 r., poz. 1634; dalej jako: p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4 p.p.s.a., czyli spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu (zd. 1), postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (zd. 2).
W związku z powyższym rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Prezydentem a Dyrektorem należy do wyłącznej właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał się za niewłaściwy do rozpoznania niniejszej sprawy, którą należało przekazać Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i art. 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.