Uzasadnienie
S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (II SA/Lu 66/12). Jednocześnie zażądał wymierzenia temu organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi do sądu.
Żądanie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy wyłączono do odrębnego rozpoznania i wpisano pod sygnaturę akt II SO/Lu 12/12.
W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału z dnia 14 grudnia 2012 r. skarżący, zamieszkały za granicą, został wezwany do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce oraz do uiszczenia wpisu od wniosku w kwocie 100 zł w terminie dwóch miesięcy od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia wniosku.
Wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 6 stycznia 2013 r.
Pismem datowanym na 4 marca 2013 r. S. S. ustanowił pełnomocnika do doręczeń w Polsce w osobie A. Z. Pismo to nadał w brytyjskiej placówce pocztowej w dniu 5 marca 2013 r., skąd trafiło do polskiej placówki pocztowej, która nadała je do sądu w dniu 27 marca 2013 r.
Wpis od wniosku został uiszczony w dniu 1 marca 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 299 § 1 i 2 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz ze złożeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia tego obowiązku, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia wniosku.
W związku z tym, że skarżący S. S., mający miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, nie ustanowił pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, sąd wezwał go do uzupełnienia tego braku w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania.
Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 6 stycznia 2013 r. (podpis skarżącego wraz z datą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – k. 27), a zatem termin do wskazania pełnomocnika do doręczeń upływał w dniu 6 marca 2013 r. (art. 83 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).
Pismo, w którym skarżący wskazał pełnomocnika do doręczeń w Polsce, nadane zostało w brytyjskiej placówce pocztowej - Royal Mail w dniu 5 marca 2013 r. (data na pieczęci Royal Mail - k. 26), skąd wpłynęło do polskiej placówki pocztowej w dniu 27 marca 2013 r. (data na pieczęci polskiej placówki pocztowej – nr przesyłki GBRM02; nr kodu 982722880247 – k. 26).
W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Zatem, dla uznania, że termin wniesienia pisma do sądu został zachowany, pismo to musi być oddane przed upływem tego terminu w polskiej placówce pocztowej albo w polskim urzędzie konsularnym.
Pismo skarżącego zawierające wskazanie pełnomocnika do doręczeń w kraju zostało nadane w brytyjskiej placówce pocztowej w dniu 5 marca 2013 r. Jednakże, stosownie do treści art. 83 § 3 p.p.s.a., dla zachowania dwumiesięcznego terminu określonego w wezwaniu miarodajna jest data otrzymania przedmiotowego pisma przez polską placówkę pocztową, co nastąpiło w dniu 27 marca 2013 r., a zatem po upływie terminu.
Dzień 5 marca 2013 r. mógłby być uznany za dzień wniesienia przedmiotowego pisma do sądu jedynie wówczas, gdyby skarżący oddał pismo w polskim urzędzie konsularnym w Wielkiej Brytanii, czego nie uczynił.
W myśl art. 299 § 2 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca wniosek, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W związku z powyższym, wniosek S. S. o wymierzenie organowi grzywny, jako zawierający brak, którego skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 299 § 2 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.
Sąd zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od wniosku zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.