Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 23 października 2013 r., sygn. akt II SO/Lu 129/13

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
sędzia NSA Jerzy Dudek przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy z wniosku T. W. z udziałem Wójta Gminy w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 11 lipca 2013 r. na bezczynność dotyczącą wniosku z dnia 27 czerwca 2013 r. o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej w zakresie wniosku T.W. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie

T. W. złożyła w tutejszym sądzie wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 11 lipca 2013 r. na bezczynność w przedmiocie wniosku z dnia 27 czerwca 2013 r. o świadczenia z pomocy społecznej, wnosząc o przyznanie prawa pomocy.

W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy wniósł o jego oddalenie i wyjaśnił, że skarga z dnia 11 lipca 2013 r. została przekazana sądowi przez ten organ wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w dniu 7 sierpnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje

W świetle art. 247 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności złożonego przez nią wniosku wszczynającego odrębne postępowanie. Wnioskiem takim jest w szczególności wniosek o wymierzenie organowi administracji grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od daty złożenia skargi (art. 55 § 1 p.p.s.a.).

Zatem, nawet jeżeli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność wniosku wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy.

Oczywista bezzasadność wniosku, o jakim mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że wniosek ten nie może być uwzględniony (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731).

W niniejszej sprawie T.W. domagała się wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie do sądu jej skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie wniosku z dnia 27 czerwca 2013 r.

W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Z akt administracyjnych sprawy II SAB/Lu 522/13 wynika, że przedmiotowa skarga z dnia 11 lipca 2013 r. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia 27 czerwca 2013 r. została nadana przez ten organ do tutejszego sądu w dniu 7 sierpnia 2013 r., a zatem przed upływem trzydziestodniowego terminu do przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Skoro organ zachował ustawowy termin, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., to wniosek o wymierzenie grzywny, złożony w niniejszej sprawie jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 247 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., a zatem brak jest podstaw do przyznania T. W. prawa pomocy.

Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 4 grudnia 2013 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.