Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 7 lipca 2023 r. R. M. (dalej jak "skarżący") zwrócił się o przyznanie prawa pomocy (poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego) przed wniesieniem skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 8 maja 2023 r., znak: SKO.41/5769/OS/2022 w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego.
Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SPP/Lu 111/23, referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie umorzył postępowanie w zakresie przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznał skarżącemu prawo mocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, którego miała wyznaczyć Okręgowa Izba Radców Prawnych w Lublinie.
Wnioskiem z dnia 27 października 2023 r. (data wpływu do Sądu 22 listopada 2023 r.) pełnomocnik skarżącego – radca prawny D. B. zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 8 maja 2023 r., znak: SKO.41/5769/OS/2022 w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego.
We wniosku pełnomocnik wskazał, że pismo z dnia 2 października 2023 r. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla R. M. odebrał w dniu 12 października 2023 r. Dnia 17 października 2023 r. uzyskał telefoniczną informację z WSA w Lublinie, że przyznane skarżącemu prawo pomocy dotyczy sporządzenia i wniesienia skargi na decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 8 maja 2023 r., znak: SKO.41/5769/OS/2022. Wobec tego w dniu 20 października 2023 r. w siedzibie organu zapoznał się z aktami sprawy zakończonej ww. decyzją. Dzień ten należy potraktować jako dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi.
W wykonaniu Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pełnomocnik został wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez złożenie skargi, której dotyczy wniosek o przywrócenie terminu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Powyższa korespondencję doręczono w dniu 19 stycznia 2024 r.
W dniu 25 stycznia 2024 r. pełnomocnik uzupełnił brak formalny wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże Sąd postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli w sprawie kumulatywnie zaistnieją określone w art. 86 w zw. z art. 87 p.p.s.a. przesłanki, tj. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności do zbadania terminowość złożonego wniosku, a więc ustaleniu, czy został złożony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie bowiem od daty ustania przyczyny uchybienia.
Wskazać należy, że jeżeli strona jest zastępowana przez pełnomocnika procesowego, termin siedmiodniowy liczy się od daty, gdy pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu terminowi i mógł dokonać zamierzonej czynności procesowej (por. T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005 r., str. 337; a także J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 3. Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2008 r., str. 256).
W wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień, w którym upływa trzydziestodniowy okres od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 maja 2009 r., sygn. akt II FZ 125/09; z 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06; z 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07; z 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11; podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale z 17 lutego 2009 r., sygn. akt III CZP 117/08).
Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustaje zatem z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi do Sądu, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu w roli pełnomocnika.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego był wzywany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez złożenie skargi. Brak formalny został uzupełniony w terminie.
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie spełnione zostały przesłanki przywrócenia terminu, a w konsekwencji Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł o przywróceniu terminu.