Uzasadnienie
W dniu 28 marca 2014 r. A. K. złożył wniosek o wymierzenie grzywny P. K. S. Sp. z o. o. z siedzibą w Z., zwanej dalej: Spółką, za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z dnia 13 grudnia 2013 r. na bezczynność Spółki w zakresie udzielenia informacji publicznej.
W odpowiedzi na wniosek Spółka wniosła o oddalenie wniosku z uwagi na jego bezzasadność. Spółka wskazała, że jest ona spółką komunalną i wykonuje zadania z zakresu publicznego transportu publicznego, a tym samym podlega art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ocenie Spółki, żądane przez skarżącego informacje, podlegają ochronie jako tajemnica przedsiębiorstwa na podstawie art. 5 ust. 2 powyższej ustawy. Z powyższego, zdaniem Spółki, wynika, że nie była ona zobowiązana do udostępnienia żądanych informacji, a tym samym nie miała także obowiązku przekazania Sądowi skargi z dnia 13 grudnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje:
Wniosek A. K. o wymierzenie grzywny Spółce jest zasadny.
Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2).
W przypadku skarg rozpatrywanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.; zwanej dalej także: "ustawą") termin, o jakim mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., został skrócony i wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi (art. 21 pkt 1 ustawy).
Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niedochowania powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Wyłączną przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest nieprzekazanie przez organ skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, który w rozpoznawanej sprawie wynosił 15 dni od daty wpłynięcia skargi do organu.
W niniejszej sprawie jest bezspornym, że skarga A. K. na bezczynność Spółki w zakresie udzielenia informacji publicznej, żądanej przez niego we wniosku z dnia 8 listopada 2012 r. (ponowionym w dniu 22 września 2013 r.), wpłynęła do organu w dniu 18 grudnia 2013 r.
Od tej ostatniej daty rozpoczął się bieg piętnastodniowego terminu do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 ustawy. Termin ten upłynął zatem w dniu 2 stycznia 2014 r.
Poza sporem jest również, że przedmiotowa skarga nie została dotychczas przekazana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy.
Niewątpliwie również Spółka, jako spółka komunalna, stanowi podmiot, do którego mają zastosowanie przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 tej ustawy obowiązane do udostępniania informacji publicznej są nie tylko organy władzy publicznej (pkt 1), ale także m.in. podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (pkt 4).
W tym stanie sprawy Sąd był zobligowany do wymierzenia Spółce grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Grzywna ta ma charakter mieszany, dyscyplinująco-represyjny, co oznacza, że sąd wymierza ją organowi w razie uchybienia terminu do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., nawet gdyby – co nie miało miejsca w rozpoznawanej sprawie – organ dopełnił tego obowiązku przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny.
Ustalając wysokość nałożonej grzywny w kwocie 500 złotych, Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, to jest czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, fakt nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny, a także okoliczność, iż niedochowanie tego obowiązku wynikało z pozostawania przez Spółkę w błędnym przekonaniu, że nie była ona zobowiązana do przekazania Sądowi skargi z dnia 13 grudnia 2013 r.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. orzekł, jak w sentencji postanowienia.