Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 10 marca 2021 r., sygn. akt II SO/Lu 19/20

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 10 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy z wniosku S. P. w przedmiocie wymierzenia Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego w L. grzywny za nieprzekazanie w terminie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi z dnia 3 września 2020 r. dotyczącej udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. wymierzyć Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego w L. grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych; II. zasądzić od Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w L. na rzecz S. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

W dniu 8 grudnia 2020 r. S. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego w L. (dalej jako: "ZO PZŁ" lub "organ"), na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, przyjmując za podstawę dane GUS za 2019 r., z powodu naruszenia przez ten podmiot normy prawnej zawartej w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Uzasadniając wniosek S. P. wskazał, że pismem z dnia 3 września 2020 r. skierował do organu skargę w trybie dostępu do informacji publicznej. Organ nie przesłał natomiast do Sądu odpowiedzi na skargę ani akt administracyjnych w ustawowo przewidzianym terminie.

Uzupełniając na wezwanie Sądu powyższy wniosek skarżący w piśmie z dnia 24 lutego 2021 r. wyjaśnił, że przedmiotem wskazanej w tym wniosku skargi z dnia 3 września 2021 r., jest bezczynność ZO PZŁ w sprawie wniosku skarżącego z dnia 29 stycznia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarga ta została nadana w urzędzie pocztowym na adres organu w dniu 3 września 2020 r. i – według ustaleń skarżącego – do tej pory nie została Sadowi przekazana. Do pisma skarżący załączył kserokopię ww. skargi oraz potwierdzenia jej nadania listem poleconym (k. 18-19), a także kserokopię wniosku z dnia 29 stycznia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz potwierdzenia jego nadania listem poleconym (k. 20).

Pomimo wezwania ZO PZŁ nie złożył w wyznaczonym terminie odpowiedzi na wniosek S. P. o wymierzenie grzywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje

Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, organ ten zaś obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania.

Trzydziestodniowy termin na wykonanie przez organ obowiązku, o którym mowa w powyższym przepisie, został w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej skrócony przez ustawodawcę do 15 dni, o czym stanowi przepis art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. 1429 ze zm., dalej jako "u.d.i.p.").

W razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może natomiast orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie zostało przez skarżącego S. P. wykazane, że w dniu 3 września 2020 r. wniósł on do tut. Sądu - za pośrednictwem ZO PZŁ - skargę oznaczoną tą samą datą, dotyczącą bezczynności ZO PZŁ w udzieleniu informacji publicznej na wniosek z dnia 29 stycznia 2020 r. Jak ustalono z urzędu, wbrew twierdzeniom skarżącego przedmiotowa skarga została Sądowi przekazana, a następnie zarejestrowana przez Sąd pod sygnaturą II SAB/Lu 117/20. Z akt wskazanej sprawy wynika, że czynności tej organ dokonał w dniu 14 października 2020 r. (data złożenia skargi wraz z odpowiedzią na skargę w Biurze Podawczym Sądu – k. 6 akt sprawy akt II SAB/Lu 117/20). Wprawdzie z ww. akt nie wynika data wpływu skargi do siedziby organu, jednak na podstawie nr przesyłki widniejącego na przedstawionej przez S. P. kopii potwierdzenia nadania, Sąd ustalił za pomocą usługi "Śledzenie przesyłek" dostępnej na stronie internetowej Poczty Polskiej (https://emonitoring.poczta-polska.pl), że przedmiotowa korespondencja została doręczona organowi w dniu 7 września 2020 r.

Z powyższych ustaleń wynika więc, że ZO PZŁ przekroczyło termin do przekazania skargi, który upływał z dniem 22 września 2020 r. Okres zwłoki w przekazaniu skargi wyniósł w tym wypadku 22 dni.

Z tych względów wniosek o wymierzeniu ZO PZŁ grzywny na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało uznać za zasadny. Sąd nie przychylił się jedynie do wnioskowanej przez skarżącego wysokości grzywny uznając, że już grzywna w kwocie 200 złotych będzie adekwatna do skali naruszenia prawa przez ZO PZŁ w związku z uchybieniem terminu do przekazania skargi. Ustalając wysokość grzywny Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że stwierdzona zwłoka w przekazaniu skargi w istocie nie spowodowała żadnych negatywnych skutków procesowych dla skarżącego - zwłaszcza wobec faktu, że z powodu nieuzupełnienia przez skarżącego w wyznaczonym terminie braków formalnych przedmiotowej skargi, została ona odrzucona prawomocnym postanowieniem z dnia 30 grudnia2020 r. sygn. akt Ii SAB/Lu 117/20. Podkreślić należy, że orzeczona kwota grzywny mieści się w granicach wyznaczonych przepisem art. 154 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i – w ocenie Sądu – jest wystarczająca dla osiągnięcia zarówno jej represyjnego, jak i prewencyjnego celu.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.