Uzasadnienie
W piśmie z dnia 10 czerwca 2005 r. Z. W.wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o wymierzenie grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z dnia 9 maja 2005 r. na bezczynność tego organu w sprawie świadczeń z pomocy społecznej.
W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie, wskazując, iż zarzuty w nim podniesione są bezzasadne.
Zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SAB/Lu 63/05, wniosek Z. W. o wymierzenie grzywny organowi został wyłączony do odrębnego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek Z. W. o ukaranie grzywną Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z dnia 9 maja 2005 r. na bezczynność tego organu w sprawie świadczeń z pomocy społecznej nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl przepisu art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "ppsa") w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa (organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa.
Powyższy przepis zawiera regulację zmierzającą do zdyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego przedstawiania sądowi skargi z aktami sprawy. Jednakże sam fakt ziszczenia się przesłanek określonych w art. 55 § 1 ppsa nie obliguje Sądu do nałożenia na organ administracji grzywny. Wydanie rozstrzygnięcia w tym przedmiocie na podstawie powołanego przepisu ustawodawca pozostawił bowiem do uznania sądu administracyjnego, który przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności rozpoznawanej sprawy orzeka czy należy wymierzyć organowi grzywnę, czy też w danej sprawie nie ma podstaw do zastosowania takiej sankcji.
W ocenie Sądu wymierzenie grzywny organowi administracji w rozpoznawanej sprawie nie jest celowe. Z akt sprawy o sygn. akt II SAB/Lu 63/05 wynika wprawdzie, że organ przekazał do Sądu akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 22 lipca 2005 r. (oryginał skargi w dniu 30 sierpnia 2005 r.), lecz opóźnienie to nie było znaczne i powinno być ocenione w świetle całokształtu okoliczności faktycznych niniejszej sprawy.
Trzeba mieć przede wszystkim na uwadze, iż ze skargi wniesionej przez Z. W. w dniu 9 maja 2005 r. nie wynikało jakiego aktu lub czynności miałaby dotyczyć bezczynność organu. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał jedynie na "niewykonane wyroki NSA, naruszanie prawa w tym rażące, 114 decyzji kasacyjnych SKO w ciągu 10 lat, dezinformacja, itd. Tryb pilny, fakty znane". Jednocześnie w skardze tej Z. W. wskazał na zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 kwietnia 2005 r. Organ ustalił, że powyższe zażalenie dotyczy wniosków z dnia 21 i 24 kwietnia 2005 r. w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych oraz z dnia 22 i 26 kwietnia 2005 r. w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na zakup żywności, opału do kuchni, opłat za wywóz nieczystości.
W postępowaniu wszczętym na podstawie tych wniosków organ, co należy podkreślić, nie pozostawał w bezczynności, gdyż organ ten pismem z dnia 23 maja 2005 r. poinformował skarżącego o przedłużeniu do dnia 21 czerwca 2005 r. załatwienia wniosków z dnia 22 i 26 kwietnia 2005 r. w przedmiocie przyznania zasiłku celowego z uwagi na skomplikowany charakter sprawy. Pismo to doręczone zostało skarżącemu w dniu 24 maja 2005 r., zaś w dniu 28 czerwca 2005 r. Z. W. otrzymał decyzję Nr [...] odmawiającą przyznania świadczenia w postaci zasiłku celowego na potrzeby wymienione we wnioskach z 22 i 26 kwietnia 2005 r. Od tej decyzji skarżący złożył odwołanie, które wraz z aktami sprawy zostało przekazane w dniu 7 lipca 2005 r. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu.
Ponadto pismem z dnia 23 maja 2005 r. organ poinformował Z. W., iż wnioski z dnia 21 i 24 kwietnia 2005 r. w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych nie mogą zostać rozpatrzone w terminie z uwagi na brak informacji z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. o wysokości renty oraz braku zaświadczenia lekarskiego z Poradni Zdrowia Psychicznego dotyczącego potrzeby przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych. W związku z tym organ administracji wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 21 czerwca 2005 r. Pismo to doręczono skarżącemu w dniu 24 maja 2005 r. Przedłużenie terminu załatwienia sprawy spowodowane było także koniecznością wystąpienia do Agencji Pielęgnacyjno-Opiekuńczych z terenu miasta L. z zapytaniem o możliwość sprawowania specjalistycznych usług opiekuńczych wobec Z. W., z uwagi na fakt, iż na terenie Gminy. nie było podmiotów świadczących takie usługi. W związku z nieuzyskaniem w wyznaczonym terminie odpowiedzi, pismem z dnia 22 czerwca 2005 r. znak OPS 8112/23/05 Ośrodek Pomocy Społecznej poinformował Z. W. o ponownym przedłużeniu terminu do załatwienia powyższych wniosków do dnia 21 lipca 2005 r. Po otrzymaniu odpowiedzi, w dniu [...]. została wydana decyzja nr [...] przyznająca Z. W. specjalistyczne usługi opiekuńcze w wymiarze 4 godzin w dni powszednie.
Z akt sprawy o sygn. akt II SAB/Lu 63/05 wynika również, że Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, wykonując zarządzenie przewodniczącego wydziału z dnia 10 czerwca 2005 r., złożył do Sądu w dniu 22 lipca 2005 r. odpowiedź na skargę z dnia 9 maja 2005 r. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej wraz z aktami sprawy, a w dniu 30 sierpnia 2005 r., wykonując zarządzenie przewodniczącego wydziału z dnia 17 sierpnia 2005 r., złożył oryginał tej skargi.
W tych okolicznościach brak jest zdaniem Sądu podstaw do uwzględnienia wniosku Z. W. i nałożenia na Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej grzywny w niniejszej sprawie.
Z powyższych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.