Uzasadnienie
W dniu 6 sierpnia 2007r. Z. W. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym domagając się ustanowienia radcy prawnego. W rubryce urzędowego formularza dotyczącej przedmiotu zaskarżenia, wskazał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" wydaną w sprawie świadczenia z pomocy społecznej. W dalszej części wniosku oświadczył, że utrzymuje się jedynie ze świadczenia wypłacanego przez ZUS w kwocie 597 zł brutto. Wykazał ponadto, że nie posiada żadnego majątku w postaci nieruchomości, zasobów pieniężnych bądź przedmiotów wartościowych.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego) jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a.).
Stwierdzić należy, że żądanie określone w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z danych zawartych w urzędowym formularzu, skarżący jest osobą samotnie gospodarującą, nie posiadającą żadnego majątku, ani oszczędności. Źródłem utrzymania skarżącego jest jedynie świadczenie ZUS w kwocie 597 zł brutto. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony ubiegającej się o taką pomoc, w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Mając na uwadze wysokość otrzymywanego przez skarżącego świadczenia, oraz fakt, że jest on osobą samotną, prowadzoną samodzielne gospodarstwo domowe przyjąć należy, że opłacenie wynagrodzenia radcy prawnego nastąpiłoby z uszczerbkiem dla utrzymania koniecznego skarżącego.
Z powyższych względów zasadne jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego.
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 orzeczono jak na wstępie.