Uzasadnienie
W dniu 22 kwietnia 2014 r. (data nadania) S. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniosek o nałożenie na Zarząd [...] w L. (dalej jako "[...]") grzywny w wysokości dwukrotnego średniego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, przyjmując za podstawę dane GUS za 2012 r., z powodu nieprzekazania temu Sądowi w terminie skargi z dnia 28 lutego 2014 r. na bezczynność [...] w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 1 lutego 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowa skarga została odebrana przez [...] w dniu 5 marca 2014 r. Od tej daty rozpoczął zatem bieg 15-dniowy termin do jej przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Tymczasem w rozmowie telefonicznej przeprowadzonej w dniu 22 kwietnia 2014 r. z pracownikiem sekretariatu tego Sądu wnioskodawca ustalił, że obowiązek ten został przez [...] wykonany dopiero w dniu 8 kwietnia 2014 r., a zatem z naruszeniem powyższego terminu. Zdaniem S. P., koniecznym stało się zatem złożenie wniosku o zastosowanie wobec organu środka przewidzianego w art. 55 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, organ ten zaś obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od daty jej wniesienia.
Trzydziestodniowy termin na wykonanie przez organ obowiązku, o którym mowa w tym przepisie, został w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej skrócony przez ustawodawcę do 15 dni, o czym stanowi przepis art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej jako "u.d.i.p.".
W razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może natomiast orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, S.P.w dniu 1 marca 2014 r. nadał w urzędzie pocztowym na adres [...] skargę w związku z nieudzieleniem informacji publicznej na jego wniosek z dnia 1 lutego 2014 r. Z kolei na podstawie akt sprawy II SAB/Lu 145/14, w której skarga ta jest przedmiotem rozpoznania, Sąd ustalił, że wpłynęła ona do siedziby [...] w dniu 5 marca 2014 r., co jest zgodne z twierdzeniem S. P. zawartym w rozpoznawanym wniosku. Sądowi przedmiotowa skarga została natomiast przekazana dopiero w dniu 4 kwietnia 2014 r. (k. 14 akt sprawy II SAB/Lu 145/14).
Powyższe wskazuje, że [...] przekroczył 15-dniowy termin do przekazania skargi, który upływał z dniu 20 marca 2014 r. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało wymierzyć organowi grzywnę.
Orzeczona kwota grzywny mieści się w granicach wyznaczonych przepisem art. 154 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Określając jej wysokość Sąd miał natomiast na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, w tym okres uchybienia w przekazaniu skargi oraz fakt, iż [...] przekazał ją Sądowi niezależnie od wniosku S. P. o wymierzenie grzywny. W ocenie Sądu, grzywna w wysokości 100 zł jest w tym wypadku adekwatna do stwierdzonego naruszenia, a przy tym wystarczająca dla osiągnięcia jej prewencyjnego celu.