Uzasadnienie
J. W. na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z ojcem, z którym utrzymuje się z jego wynagrodzenia za pracę w kwocie [...]złotych netto. Wnioskodawczyni z ojcem zamieszkują w domu o powierzchni 72 m2 o wartości [...] złotych. Na stałe koszty utrzymania koniecznego składają się wydatki na energię elektryczną – [...] złotych, gaz – [...] złotych, telefon – [...] złotych, wodę – [...] złotych, wywóz śmieci – [...] złotych, leki – 200 – [...] złotych, opał – [...] złotych i żywność [...] złotych.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia [...] r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia [...] r., sygn. akt I OZ [...] – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w L. z dnia [...] r., sygn. akt I SA/Lu [...] – Lex nr 784353).
Pierwsza z wymienionych sytuacji zachodzi w sprawie niniejszej. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych dochodów. Natomiast dochody ojca są w całości pochłaniane przez stałe koszty utrzymania koniecznego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zatem w całości zasadny. Ze względu jednak na to, że na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. wnioskodawczyni będzie w sprawie skargi na decyzję Kolegium z dnia [...] r., Nr [...] zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, decyzja dotyczy bowiem zasiłku dla opiekuna, rozstrzyganie w przedmiocie zasadności zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest zbędne.
Zatem postępowanie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sadowych podlega umorzeniu na podstawie art. 249a p.p.s.a. Z tego powodu referendarz sądowy przyznał wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego i umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 249a p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.