Uzasadnienie
I. O., w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), wniosła na druku PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z małoletnia córką, z która zamieszkuje w wynajmowanym mieszkaniu i utrzymuje się z zasiłku rodzinnego w kwocie [...]złotych oraz zasiłku rodzicielskiego w kwocie [...]złotych. Jako stałe koszty utrzymania koniecznego wskazała wydatki związane z opłatą czynszu najmu – [...] złotych miesięcznie oraz opłaty za media – [...] złotych co trzy miesiące.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Artykuł 239 §1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. stanowi, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarga na działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie dotyczącej jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka oraz dodatku do zasiłku rodzinnego jest sprawą z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Zatem I. O. wnosząc skargę w tego rodzaju sprawie będzie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W takiej sytuacji zbędne jest rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Dlatego postępowanie o przyznanie I. O. prawa pomocy w tym zakresie podlega umorzeniu na podstanie art. 249a p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie drugim postanowienia.
Umorzenie postępowania o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych powoduje, że wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu jak wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przyznawane jest, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego I. O. wykazała, że realnie nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata z wyboru. W sprawie dotyczącej jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka oraz dodatku do zasiłku rodzinnego minimalne wynagrodzenie adwokata ustanowionego z wyboru wyniesie 480 złotych (§14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).
Wynagrodzenie to stanowi zatem niemal [...] część miesięcznych dochodów I. O.. Pomniejszenie tych dochodów o [...] część uniemożliwi I. O. ponoszenie kosztów utrzymania koniecznego, powodując tym samym uszczerbek w kosztach utrzymania. Z tych powodów referendarz sądowy przyznał I. O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o czym orzekł na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. w punkcie pierwszym postanowienia.