Postanowienie WSA w Lublinie z 19 lutego 2007 r., II SO/Lu 3/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 19 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]., Nr [..], sygn. akt II SA/Rz 602/06; w przedmiocie wniosku M. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego postanawia I. wyłączyć sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w osobach: sędzi NSA M. Z.–K., sędzi NSA A. L., sędziego NSA S. Ś. oraz sędzi WSA B.S.–P. od rozpoznania sprawy; II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.

Skład

Sędzia NSA Leszek Leszczyński przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Witold Falczyński
Sędzia NSA Maciej Kierek

Uzasadnienie

We wniosku datowanym na dzień 26 lipca 2006 r., uzupełnionym pismem z dnia 27 września 2006 r. (data stempla pocztowego), M. K. wniosła o wyłączenie całego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od rozpoznania sprawy ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]. nr [..], bez wskazania konkretnych sędziów tego Sądu.

Wniosek M. K. potraktowany został jako wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przedstawiony Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do wyznaczenia sądu właściwego do rozpoznania tego wniosku. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2007 r., sygn. akt II OW 1/07 Naczelny Sąd Administracyjny do rozpoznania niniejszego wniosku wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli pisemne oświadczenia w sprawie okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności każdego z nich w przedmiotowej sprawie.

Troje sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w osobach:

sędzi NSA M. Z–K., sędzi NSA A. L. i sędziego NSA S. Ś. wniosło o wyłączenie ich od rozpoznania niniejszej sprawy. Sędzia NSA M. Z.–K. jako podstawę żądania wskazała osobistą znajomość z uczestniczką postępowania M. G. z tytułu wieloletniej współpracy w Okręgu Sądu Wojewódzkiego, sędzia NSA A. L. oświadczyła, iż zna uczestniczkę postępowania M. G. z racji swej pracy w Prokuraturze Wojewódzkiej. oraz że pozostawała z uczestniczką w bliskich kontaktach koleżeńskich podczas studiów na Uniwersytecie, zaś sędzia NSA S. Ś. powołał się na znajomość z uczestniczką M. G. z racji swej pracy w Sądzie Okręgowym.

Sędzia WSA B. S.–P. oświadczyła, że pomiędzy nią a skarżącą M. K. zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności.

Każdy z pozostałych sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie oświadczył, iż między nim a którąkolwiek ze stron nie zachodzi stosunek, o którym mowa w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a zatem stosunek tego rodzaju, że mógłby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie (k. 41 – 43, k. 45 – 50, k. 53 – 56, k. 58 – 59 sygn. akt II SA/Rz 602/06).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Uregulowana przepisami art. 18 – 23 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., instytucja wyłączenia sędziego wzmacnia zasadę bezstronności i stanowi jeden z istotnych elementów niezawisłości sędziów. Z jednej bowiem strony zapewnia obiektywizm orzekania oraz utwierdza społeczne zaufanie do sądu, z drugiej natomiast zwalnia sędziego od rozwiązywania trudnych i często nieuniknionych konfliktów sumienia.

Możliwość wyłączenia sędziego może być uzasadniona dwiema grupami przyczyn: przesłankami skutkującymi wyłączenie sędziego z mocy ustawy oraz przesłankami uzasadniającymi wyłączenie sędziego na wniosek.

W myśl art. 18 § 1 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1. w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
7. w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Natomiast, stosownie do art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Art. 19 p.p.s.a. obejmuje tylko te sytuacje, w których przyczyną braku bezstronności jest stosunek osobisty sędziego ze stroną lub z jej przedstawicielem. Stosunek osobisty, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., jest najczęściej stosunkiem emocjonalnym (przyjaźń, niechęć); może być także stosunkiem natury gospodarczej. Może on również być spowodowany zależnością służbową, jednakże zależności tej nie należy traktować jako przyczyny, która z reguły uzasadnia wyłączenie sędziego.

Biorąc pod uwagę oświadczenia sędziów NSA: M. Z. – K., A. L. i S. Ś., którzy wnieśli o wyłączenie ich od rozpoznania niniejszej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stanął na stanowisku, iż stosunek koleżeństwa, który łączył wymienionych sędziów z uczestniczką postępowania M. G. stanowi okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w niniejszej sprawie. W związku z powyższym, na podstawie art. 19 p.p.s.a., wyłączył sędziów na ich żądanie od rozpoznania przedmiotowej sprawy.

Podstawę wyłączenia sędzi WSA B. S. – P. stanowi złożone przez nią oświadczenie, z którego wynika, że pomiędzy nią a skarżącą zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności. W ocenie Sądu oświadczenie to uzasadnia wyłączenie od rozpoznawania sprawy.

Za niezasadny należało uznać wniosek M. K. w pozostałym zakresie, tj. odnośnie wyłączenia pozostałych sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ze złożonych przez tych Sędziów oświadczeń jednoznacznie wynika, iż między żadnym z nich a którąkolwiek ze stron nie zachodzi taki stosunek osobisty natury emocjonalnej lub gospodarczej, który mógłby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności któregokolwiek z nich w niniejszej sprawie w rozumieniu art. 19 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w postanowieniu.