Uzasadnienie
Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wskazując jako podstawę art. 22 k.p.a., wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Dyrektorem Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, a Kierownikiem Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie umieszczenia i ustalenia odpłatności za pobyt J. G. w schronisku.
Sąd zważył, co następuje
W myśl art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. spory o właściwość rozstrzygają między organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2-4 - wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny. Z wnioskiem o rozpatrzenie takiego sporu przez sąd administracyjny może wystąpić organ jednostki samorządu terytorialnego lub inny organ administracji publicznej, pozostające w sporze (art. 22 § 3 pkt 2 k.p.a.).
Stosownie zaś do art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4 p.p.s.a., to jest spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej dotyczy rozstrzygnięcia sporu o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, podlega zatem rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.