Postanowienie WSA w Lublinie z 22 lutego 2017 r., II SO/Lu 3/17

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku H. P. w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SO/Lu 9/16 p o s t a n a w i a odrzucić wniosek.

Skład

Sędzia NSA Witold Falczyński przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu wniosku H.P., postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SO/Lu 9/16 (prawomocnym od dnia 15 września 2016 r.) wymierzył Kołu [...] w L. grzywnę w wysokości 100 zł za nieprzekazanie w terminie temu Sądowi skargi H. P. z dnia 29 listopada 2015 r. dotyczącej udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 27 sierpnia 2015 r.

W piśmie z dnia 6 lutego 2017 r. (data wpływu: 7 lutego 2017 r.) H. P. zwróciła się o doręczenie jej odpisu powyższego orzeczenia (omyłkowo określając je jako "wyrok") opatrzonego klauzulą wykonalności.

Przedmiotowe pismo zostało zakwalifikowane przez Sąd jako wniosek o nadanie klauzuli wykonalności powołanemu na wstępie postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 781 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1822 ze zm.) tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego oraz innym tytułom klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika.

W świetle przytoczonego przepisu właściwym do rozpoznania wniosku H. P. o nadanie klauzuli wykonalności postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 sierpnia 2016 r., jest właściwy miejscowo sąd rejonowy.

Przedmiotowy wniosek podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zgodnie z którym sąd odrzuca wniosek, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Końcowo wyjaśnić wypada, że tutejszy Sąd nie był uprawniony do przekazania przedmiotowego wniosku właściwemu sądowi rejonowemu, bowiem w świetle art. 59 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne mają kompetencję do przekazywania spraw według właściwości jedynie innym sądom administracyjnym.

Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.