Uzasadnienie
W dniu 18 czerwca 2014 r. (data nadania) Dyrektor złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Dyrektorem w przedmiocie ponoszenia odpłatności z tytułu wydatków na opiekę i wychowanie dziecka umieszczonego w placówce opiekuńczo-wychowawczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Sąd, do którego wpłynęła skarga bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swojej właściwości w sprawie. Zgodnie bowiem z art. 59 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 13 § 1 P.p.s.a.). Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 P.p.s.a.). W myśl art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory, o których mowa w art. 4 P.p.s.a.
Z przepisów tych wynika, że wojewódzki sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrzenia zgłoszonego wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, gdyż właściwym do rozpoznania tego wniosku jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.