Postanowienie WSA w Lublinie z 14 czerwca 2017 r., II SO/Lu 5/17

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku C. T. w przedmiocie wymierzenia grzywny Burmistrzowi za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi z dnia 23 stycznia 2017 r. na bezczynność Burmistrza w sprawie ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko p o s t a n a w i a oddalić wniosek.

Skład

Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska przewodniczący

Uzasadnienie

C.T. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi z dnia 23 stycznia 2017 r. (data wpływu do organu 26 stycznia 2017 r.) na bezczynność Burmistrza w sprawie ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko.

W odpowiedzi na ww. wniosek organ wniósł o jego oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek podlega oddaleniu jako niezasadny.

W myśl art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2).

W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.).

W świetle art. 55 § 1 p.p.s.a., wyłączną przesłanką wymierzenia grzywny, o jakiej mowa w tym przepisie, jest nieprzekazanie sądowi skargi z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi, jak tego wymaga art. 54 § 2 P.p.s.a. Nie ulega zatem wątpliwości, iż w razie dochowania przez organ administracji tych obowiązków brak jest podstaw prawnych do ukarania organu grzywną na podstawie powołanego przepisu.

Należy wskazać, że wbrew twierdzeniom C. T., Burmistrz dochował w niniejszej sprawie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Przedmiotowa skarga została złożona przez skarżącego przesłana do organu w dniu 26 stycznia 2017 r., zaś organ przekazał skargę tutejszemu sądowi wraz z aktami administracyjnymi sprawy i odpowiedzią na skargę w dniu 27 lutego 2017 r. (bowiem dzień 25 lutego 2017 r. przypadał w sobotę i zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy).

Skoro zatem skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana sądowi przez organ w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, to nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wymierzenie temu organowi grzywny na podstawie art. 54 § 2 p.p.s.a.

Dodatkowo podnieść należy, że skarga C. T. na bezczynność Burmistrza w sprawie ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko została przez sąd uwzględniona i wyrokiem z dnia 8 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zobowiązał Burmistrza do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 23 czerwca 2016 r.

Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.