Uzasadnienie
M. W. wniósł o wymierzenie grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 21 lipca 2006r. na bezczynność tegoż organu polegającą na nierozpoznaniu wniosków z dnia 3 lipca 2006r. o "świadczenie okresowe w trybie pilnym" oraz o "świadczenie celowe w trybie niezwłocznym" ("bytowanie i leczenie oraz np. poszukiwanie pracy").
Organ wyjaśnił również, że jeszcze przed wydaniem decyzji rozstrzygających przedmiotowe wnioski i w toku postępowania wyjaśniającego skarżący złożył w dniu 17 lipca 2006r. w trybie art. 37§1kpa zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność Ośrodka, polegającą na nierozpoznaniu tych wniosków, a następnie w dniu 21 lipca 2006r. pismo nazwane "Skarga, UGOPS/WSA", którego dotyczy obecny wniosek o ukaranie organu grzywną.
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, odnosząc się do zarzutów skargi (wniosku) podniósł, że nie miał możliwości przekazania "skargi" z dnia 21 lipca 2006r. do Sądu, ponieważ w tym samym dniu tj. 21 lipca 2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając zażalenie skarżącego zażądało przesłania mu akt sprawy. W wykonaniu powyższego w dniu 9 sierpnia 2006r. Ośrodek przesłał akta Kolegium, które postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2006r. uznało zażalenie M. W. za nieuzasadnione.
Zdaniem organu, w tej sytuacji nie można mu zarzucić niewykonania obowiązków wynikających z art. 54§2 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tym bardziej, że "skarga" była skierowana do GOPS i dotyczyła wniosków, w przedmiocie których toczyło się postępowanie administracyjne.
Organ wyjaśnił ponadto, że niezależnie od powyższego skarżący wniósł również do Kolegium odwołanie od jednej z decyzji wydanych w dniu [...] Nr [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie wniosku z dnia 3 lipca 2006r. przyznającej M. W. zasiłek okresowy, a Kolegium decyzją z dnia 15 września 2006r. utrzymało ją w mocy. Drugiej decyzji skarżący nie kwestionował; obecnie obie decyzje załatwiające wnioski z dnia 3 lipca 2006r. są ostateczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie zgodności z prawem.
Skarżący wniósł skargę w trybie art. 55§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) żądając wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej.
Zgodnie z tym przepisem, w razie niezastosowania się do obowiązku przekazania przez organ administracyjny skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni (art. 54§2), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
W świetle powołanego przepisu ukaranie grzywną organu administracyjnego należy do uznania sądu, a więc nie ma charakteru bezwzględnego, obligującego sąd do wymierzenia organowi grzywny w każdym przypadku stwierdzenia nieprzekazania sądowi skargi.
W szczególności nie ma podstaw do ukarania organu administracji publicznej grzywną za nieprzekazanie skargi na jego bezczynność w sytuacji, gdy z okoliczności sprawy wynika w sposób oczywisty, że skarga, której wniosek dotyczy nie ma charakteru skargi na bezczynność organu, skoro organ w ustawowym terminie załatwił sprawę zgodnie z pierwotnym żądaniem skarżącego.
W ocenie Sądu sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie.
Skarga z dnia 21 lipca 2006r. dotyczy wniosków z dnia 3 lipca 2006r., które zostały rozpoznane decyzjami Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 7 sierpnia 2006r., a więc z niewielkim jedynie przekroczeniem ustawowych terminów. Skoro pierwotnym żądaniem skarżącego było rozpatrzenie tych wniosków, to ich załatwienie przez organ wyklucza skargę na jego bezczynność. Wniosek o ukaranie za nieprzekazanie skargi sądowi w trybie art. 54§2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest w istocie żądaniem pochodnym w stosunku do żądania pierwotnego i zawsze gdy żądanie pierwotne zostanie uwzględnione, odpada przyczyna uzasadniająca ukaranie organu grzywną.
Skoro zatem skarga na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w niniejszej sprawie nie mogłaby być uwzględniona przez Sąd, to i wniosek o ukaranie tego organu za nieprzekazanie takiej skargi sądowi nie jest zasadny.
Niezależnie od powyższego należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że nie miał możliwości przekazania (w terminie określonym w art. 54§2 cyt. ustawy) skargi na bezczynność, ponieważ prowadził wówczas postępowanie w przedmiocie wniosków z dnia 3 lipca 2006r. zmierzające do wydania decyzji, a następnie wskutek wniesionego do SKO zażalenia w trybie art. 37§1 kpa, warunkującego wniesienia skargi na bezczynność do sądu organ zobowiązany był przekazać akta sprawy do Kolegium.
Z powyższych względów nie ma podstaw do ukarania grzywną Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, dlatego należało orzec, jak w sentencji.