Uzasadnienie
J. Z. na druku PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przed wszczęciem postępowania w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. w przedmiocie odmowy skierowania do Centrum Usług Socjalnych w L. przy ul. [...]. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto i po poniesieniu stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego na życie pozostaje jej niewielka kwota. Wnioskodawczyni oświadczyła, że cierpi na szereg chorób wymagających stałego przyjmowania leków, na zakup których wydaje znaczne kwoty. Z dołączonego zaświadczenia z ZUS wynika, że wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Wnioskodawczyni ma wprawdzie stałe dochody, ale ich wysokość – w ocenie referendarza sądowego - jest w stanie pokryć jedynie wydatki związane z najistotniejszymi potrzebami życiowymi. Ze względu jednak na to, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] jej żądanie w tym zakresie jest bezprzedmiotowe zaś postępowanie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sadowych podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego powodu referendarz sądowy przyznał wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata i umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.